เนื่องจากในวันที่ 22 มกราคม 55 นี้จะมีการบริจาคโลหิต
ที่ร.ร. วัดนางนอง ก็เลยหาข้อมูลทั่วเกี่ยวกับการปฏิบัติตัว
ในการบริจาคโลหิต มาให้อ่านกันก่อน
คุณสมบัติผู้บริจาคโลหิต
1. มีน้ำหนัก 45 กิโลกรัมขึ้นไป
2. อายุระหว่าง 17 ปี ถึง 60 ปีบริบูรณ์ (ถ้าเป็นผู้บริจาค
ครั้งแรกต้องอายุไม่เกิน 55 ปี)
3. มีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ไม่มีโรคประจำตัว
ไม่อยู่ระหว่างไม่สบายหรือรับประทานยาใดๆ
4. ไม่มีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศหรือติดยาเสพติด
5. สตรีไม่อยู่ในระหว่างมีประจำเดือน ตั้งครรภ์หรือ
ให้นมบุตร และไม่มีการคลอดบุตรหรือแท้งบุตรภายใน
6 เดือนที่ผ่านมา
การเตรียมตัวก่อนบริจาคโลหิต
1. นอนหลับให้เพียงพออย่างน้อย 6 ชั่วโมงต่อเนื่อง
ในเวลาปกติคืนก่อนวันบริจาค
2. รับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กสูง และยาธาตุเหล็กเพิ่ม
3. รับประทานอาหารมื้อหลักก่อนมาบริจาคโลหิต หลีกเลี่ยง
อาหารที่มีไขมันสูง เนื่องจากจะทำให้สีของพลาสมาผิดปกติ
เป็นสีขาวขุ่น ไม่สามารถนำไปใช้ได้
4. ดื่มน้ำ 3-4 แก้ว และเครื่องดื่มเหลวเพิ่ม เช่น น้ำผลไม้ นม
น้ำหวาน เพื่อเพิ่มปริมาณโลหิตในร่างกาย จะช่วยป้องกันอาการ
แทรกซ้อน เช่น มึนงง อ่อนเพลีย หรือวิงเวียนศีรษะภายหลัง
บริจาคโลหิต หลีกเลี่ยงชา กาแฟ หรือเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีน
5. งดเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ อย่างน้อย 24 ชั่วโมงก่อนบริจาค
6. งดสูบบุหรี่ ก่อนและหลังบริจาคโลหิต 1 ชั่วโมง เพื่อให้ปอดฟอกโลหิตได้ดี
ขณะบริจาคโลหิต
1. สวมใส่เสื้อผ้าที่แขนเสื้อไม่คับเกินไป สามารถดึงขึ้นเหนือ
ข้อศอกได้อย่างน้อย 3 นิ้ว
2. เลือกแขนข้างที่เส้นโลหิตดำใหญ่ชัดเจน ที่สามารถให้โลหิต
ไหลลงถุงได้ดี ผิวหนังบริเวณที่จะให้เจาะ ไม่มีผื่นคัน หรือรอยเขียวช้ำ
ถ้าแพ้ยาทาฆ่าเชื้อ เช่น แอลกอฮอล์ ให้แจ้งเจ้าหน้าที่ทราบล่วงหน้า
3. ทำตัวตามสบาย อย่ากลัว หรือวิตกกังวล
4. ไม่ควรเคี้ยวหมากฝรั่ง หรืออมลูกอมขณะบริจาคโลหิต
5. ขณะบริจาคควรบีบลูกยางอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้โลหิตไหลได้สะดวก
หากมีอาการผิดปกติ เช่น ใจสั่น วิงเวียน มีอาการคล้ายจะเป็นลม
อาการชา อาการเจ็บที่ผิดปกติ ต้องรีบแจ้งให้พยาบาลหรือเจ้าหน้าที่
ในบริเวณนั้นทราบทันที
หลังบริจาคโลหิต
1. หลังบริจาคโลหิตจำเป็นต้องดื่มเครื่องดื่มที่เจ้าหน้าที่จัดไว้
บริการให้และนั่งพักสักระยะหนึ่ง เพื่อให้ร่างกายได้ปรับสภาพ
น้ำในร่างกาย เมื่อปกติดีแล้วจึงเดินทางกลับ
2. ดื่มน้ำมากกว่าปกติ เป็นเวลา 1-2 วัน
3. หลีกเลี่ยงการทำซาวน่า หรือออกกำลังกายที่ต้องเสียเหงื่อมากๆ
4. งดใช้กำลังแขนข้างที่เจาะ รวมถึงการหิ้วของหนักๆ เป็นเวลา
24 ชั่วโมง ภายหลังการบริจาคโลหิต
5. ถ้ามีอาการเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลม หรือรู้สึกผิดปกติ ให้รีบ
นั่งก้มศีรษะต่ำระหว่างเข่าหรือนอนราบยกเท้าสูงจนกระทั่งมี
อาการปกติจึงลุกขึ้น และเดินทางกลับ ป้องกันอุบัติเหตุจากการล้ม
6. ถ้ามีโลหิตซึมออกมาจากรอยผ้าปิดแผล อย่าตกใจ ให้ใช้นิ้วมือ
อีกด้านหนึ่งกดลงบนผ้าก๊อส กดให้แน่นและยกแขนสูงไว้ประมาณ
3-5 นาที หากยังไม่หยุดซึมให้กลับมายังสถานที่บริจาคโลหิต
เพื่อพบแพทย์หรือพยาบาล
7. ผู้บริจาคโลหิตที่ทำงานปีนป่ายที่สูง หรือทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักรกล
ควรหยุดพัก 1 วัน
8. รับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กสูง
ประโยชน์ของการบริจาคโลหิต
1. ได้รับความภาคภูมิใจ ในการบริจาค
2. ได้รับทราบหมู่โลหิตของตนเองในระบบ ABO และ ระบบ RH
3. เสมือนได้รับการตรวจสุขภาพร่างกาย เนื่องจาก โลหิตที่ได้รับบริจาค
ต้องผ่านกระบวนการในห้องปฏิบัติการ หากเป็นโรคร้ายแรง
ทางสภากาชาดจะส่งเอกสารข้อมูลไปยังที่อยู่ที่ลงทะเบียนไว้
4. ช่วยชีวิตผู้อื่นที่ต้องการเลือด เป็นการใช้ชีวิตต่อชีวิต
ที่มา
http://www.redcross.or.th/donation/blood_wholeblood.php
http://th.wikipedia.org
http://medinfo.psu.ac.th/departments/pathology/Education/BloodBank/question.html
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทความพิเศษ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทความพิเศษ แสดงบทความทั้งหมด
11 ม.ค. 2555
1 ม.ค. 2555
พรปีใหม่ 2555
เนื่องด้วยวันนี้เป็นวันปีใหม่ 1 มกราคม 2555
ครูก็ขอนำกลอนธรรมะดีๆ ของท่านเจ้าอาวาส
วัดบางประทุนนอก พระมงคลวราภรณ์ (วิทยา ฐิตธมฺโม)
ที่พวกเราเคารพรัก มาให้พวกเราไว้อ่านเตือนใจ
แทนคำอวยพรปีใหม่ปีนี้
สุข -- ทุกข์
สุขกับทุกข์ เป็นคู่ อยู่ในโลก
ทั้งอับโชค มีโชค ช่างแปรผัน
เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย ได้ทุกวัน
มีด้วยกัน อย่านี้ ชีวีคน
อยู่แต่ว่า ทำไฉน ให้สุขมาก
ทุกข์ลำบาก น้อยลง ประสงค์ผล
สุจริต เข้าไว้ ในใจตน
ย่อมไม่พ้น สุขได้ สบายเอย.ฯ 4
--- ก.ย. 41 ---
ทำดีได้ดี
การ ทำดีได้ดีนี้แน่นัก
ทำ ตามกลักพุทธพจน์หมดโหมัน
ดี แล้วทำเถิดแน่อย่าช้าพลัน
ได้ รางวัลชื่นใจสบายตน
ดี ไม่ทำความดีไม่มีหลัก
นี้ แหละมักโทษดีไม่มีผล
แน่ จริงจริงสิ่งดีต้องมีดล
นัก ประจญประมาทขาดดีเอย.ฯ
ขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นปีแห่ง....การมีสติ ตั้งใจที่ดีๆ
ขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นปีแห่ง....การเอาจริงเอาจังในการทำดี
ขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นปีแห่งความสุขและความโชคดี...
...สำหรับทุกคน...
*** แล้วพบกัน 8 มกราคม 2555 ***
ครูก็ขอนำกลอนธรรมะดีๆ ของท่านเจ้าอาวาส
วัดบางประทุนนอก พระมงคลวราภรณ์ (วิทยา ฐิตธมฺโม)
ที่พวกเราเคารพรัก มาให้พวกเราไว้อ่านเตือนใจ
แทนคำอวยพรปีใหม่ปีนี้
สุข -- ทุกข์
สุขกับทุกข์ เป็นคู่ อยู่ในโลก
ทั้งอับโชค มีโชค ช่างแปรผัน
เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย ได้ทุกวัน
มีด้วยกัน อย่านี้ ชีวีคน
อยู่แต่ว่า ทำไฉน ให้สุขมาก
ทุกข์ลำบาก น้อยลง ประสงค์ผล
สุจริต เข้าไว้ ในใจตน
ย่อมไม่พ้น สุขได้ สบายเอย.ฯ 4
--- ก.ย. 41 ---
ทำดีได้ดี
การ ทำดีได้ดีนี้แน่นัก
ทำ ตามกลักพุทธพจน์หมดโหมัน
ดี แล้วทำเถิดแน่อย่าช้าพลัน
ได้ รางวัลชื่นใจสบายตน
ดี ไม่ทำความดีไม่มีหลัก
นี้ แหละมักโทษดีไม่มีผล
แน่ จริงจริงสิ่งดีต้องมีดล
นัก ประจญประมาทขาดดีเอย.ฯ
ขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นปีแห่ง....การมีสติ ตั้งใจที่ดีๆ
ขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นปีแห่ง....การเอาจริงเอาจังในการทำดี
ขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นปีแห่งความสุขและความโชคดี...
...สำหรับทุกคน...
*** แล้วพบกัน 8 มกราคม 2555 ***
4 ธ.ค. 2554
5 ธันวาคม 2554
เนื่องด้วยวันนี้เป็นวันสำคัญยิ่งอีกวันหนี่งของผมเราชาวไทยทุกคน
คือ วันพ่อแห่งชาติ ข้าพระพุทธเจ้าคณะครูและนักศึกษา
ศรช. วัดบางประทุนนอก ขอร่วมถวายพระพร ขอให้พระองค์พระเจริญ
และในโอกาสนี้ขออัญเชิญพระราชดํารัสในการเสด็จออกมหาสมาคมใน
งานพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม
วันศุกร์ที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๔๙ มาหลักในการประพฤติปฏิบัติตน
เพื่อให้สังคมไทยมีความสงบสุข
พระราชดํารัสคุณธรรม 4 ประการ ที่ตั้งของความรักความสามัคคี
พระราชดํารัส “…คุณธรรมซึ่งเป็นที่ตั้งของความรักความสามัคคี
ที่ทําให้คนไทยเราสามารถร่วมมือร่วมใจกันรักษาและ
พัฒนาชาติบ้านเมืองให้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อกันมาได้ตลอดรอดฝั่ง
ประการแรก คือ การที่ทุกคนคิด พูด ทํา ด้วยความเมตตามุ่งดี
มุ่งเจริญต่อกัน
ประการที่สอง คือ การที่แต่ละคนต่างช่วยเหลือเกื้อกูลกันประสานงาน
ประสานประโยชน์กัน ให้งานที่ทําสําเร็จผล ทั้งแก่ตน แก่ผู้อื่นและ
แก่ประเทศชาติ
ประการที่สาม คือ การที่ ทุกคนประพฤติปฏิบัติตนอยู่ในความสุจริต
ในกฎกติกาและในระเบียบแบบแผนโดยเท่าเทียมเสมอกัน
ประการที่สี่ คือ การที่ต่างคนต่างพยายาม ทําความคิดความเห็นของตน
ให้ถูกต้องเที่ยงตรงและมั่นคงอยู่ในเหตุในผลหากความคิดจิตใจและ
การประพฤติปฏิบัติที่ลงรอยเดียวกันในทางที่ดีที่เจริญนี้ ยังมีพร้อมมูล
อยู่ในกาย ในใจคนไทย ก็มั่นใจได้ว่าประเทศชาติไทยจะดํารงมั่นคง
อยู่ตลอดไปได้….”
ที่มา : http://www.prc.ac.th/PRNEWS/DetailNews.asp?GID=42
ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้
** ** ** ** **
คือ วันพ่อแห่งชาติ ข้าพระพุทธเจ้าคณะครูและนักศึกษา
ศรช. วัดบางประทุนนอก ขอร่วมถวายพระพร ขอให้พระองค์พระเจริญ
และในโอกาสนี้ขออัญเชิญพระราชดํารัสในการเสด็จออกมหาสมาคมใน
งานพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม
วันศุกร์ที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๔๙ มาหลักในการประพฤติปฏิบัติตน
เพื่อให้สังคมไทยมีความสงบสุข
พระราชดํารัสคุณธรรม 4 ประการ ที่ตั้งของความรักความสามัคคี
พระราชดํารัส “…คุณธรรมซึ่งเป็นที่ตั้งของความรักความสามัคคี
ที่ทําให้คนไทยเราสามารถร่วมมือร่วมใจกันรักษาและ
พัฒนาชาติบ้านเมืองให้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อกันมาได้ตลอดรอดฝั่ง
ประการแรก คือ การที่ทุกคนคิด พูด ทํา ด้วยความเมตตามุ่งดี
มุ่งเจริญต่อกัน
ประการที่สอง คือ การที่แต่ละคนต่างช่วยเหลือเกื้อกูลกันประสานงาน
ประสานประโยชน์กัน ให้งานที่ทําสําเร็จผล ทั้งแก่ตน แก่ผู้อื่นและ
แก่ประเทศชาติ
ประการที่สาม คือ การที่ ทุกคนประพฤติปฏิบัติตนอยู่ในความสุจริต
ในกฎกติกาและในระเบียบแบบแผนโดยเท่าเทียมเสมอกัน
ประการที่สี่ คือ การที่ต่างคนต่างพยายาม ทําความคิดความเห็นของตน
ให้ถูกต้องเที่ยงตรงและมั่นคงอยู่ในเหตุในผลหากความคิดจิตใจและ
การประพฤติปฏิบัติที่ลงรอยเดียวกันในทางที่ดีที่เจริญนี้ ยังมีพร้อมมูล
อยู่ในกาย ในใจคนไทย ก็มั่นใจได้ว่าประเทศชาติไทยจะดํารงมั่นคง
อยู่ตลอดไปได้….”
ที่มา : http://www.prc.ac.th/PRNEWS/DetailNews.asp?GID=42
ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้
** ** ** ** **
6 พ.ย. 2554
ปฐมนิเทศในวันเปิดเทอม
จุดประสงค์ของการเข้าเรียน
1 เพื่อมาศึกษาหาความรู้
2 มาฝึกฝนอบรมพัฒนาตนเอง
3 หาใบผ่านทางคือ การได้วุฒิการศึกษา
ทำอย่างไรจึงมีความก้าวหน้าหรือความสำเร็จในการเรียน
1. มาเรียนสม่ำเสมอ
2. ตั้งใจฟังและจดงาน
3. ถามถ้าไม่เข้าใจ อาจจะถามในห้องเรียนหรือ
ฝากคำถามในเว็บของศรช.เราก็ได้
4. หาเวลาทบทวนเนื้อหา
5. หาความรู้เพื่อเติม
การให้คะแนนของงานแต่ละชิ้นจะดูจาก
1. ความถูกต้องของเนื้อหา
2. ความเรียบร้อยของงาน เช่น ลายมือ
3. ความประหยัดในใช้ทรัพยากร โดยที่
สำหรับใบงานต่างๆ ให้เขียนในสมุดฉีกไม่ต้องมีปกและการตบแต่ง
สำหรับรายงาน ให้ใส่ปกให้ถูกต้องตามรูปแบบ
อุปกรณ์ที่ใช้ในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ
1. สมุดจดงานที่สามารถจดได้ทั้งเทอม + ปากกา
+ สมุดฉีกสำหรับการทำใบงาน
2. หนังสือ + CD (ที่ครูเตรียมไว้ให้)
3. พจนานุกรม
งานในวิชาภาษาอังกฤษ
1. ใบงาน
2. สมุดจดงาน
3. การทดสอบทุกสัปดาห์(จากเนื้อหาที่สอนในสัปดาห์ก่อน)
4. ถ้าในสัปดาห์ใดที่ขาดเรียน ให้สัปดาห์ต่อไปหาคำแปลศัพท์
ที่พบในขีวิตประจำวัน เช่น คำศัพท์ที่พบในถุงขนม ข้างกล่อง
ของใช้ต่าง ในTVมา 20 คำ เขียนในสมุดฉีก พร้อมเขียน
ชื่อ นามสกุล ระดับ ให้เรียบร้อย ตัวอย่าง
advance (v) แอ็ด- วานซ์ ล้ำหน้า, ก้าวหน้า
* * * * *
1 เพื่อมาศึกษาหาความรู้
2 มาฝึกฝนอบรมพัฒนาตนเอง
3 หาใบผ่านทางคือ การได้วุฒิการศึกษา
ทำอย่างไรจึงมีความก้าวหน้าหรือความสำเร็จในการเรียน
1. มาเรียนสม่ำเสมอ
2. ตั้งใจฟังและจดงาน
3. ถามถ้าไม่เข้าใจ อาจจะถามในห้องเรียนหรือ
ฝากคำถามในเว็บของศรช.เราก็ได้
4. หาเวลาทบทวนเนื้อหา
5. หาความรู้เพื่อเติม
การให้คะแนนของงานแต่ละชิ้นจะดูจาก
1. ความถูกต้องของเนื้อหา
2. ความเรียบร้อยของงาน เช่น ลายมือ
3. ความประหยัดในใช้ทรัพยากร โดยที่
สำหรับใบงานต่างๆ ให้เขียนในสมุดฉีกไม่ต้องมีปกและการตบแต่ง
สำหรับรายงาน ให้ใส่ปกให้ถูกต้องตามรูปแบบ
อุปกรณ์ที่ใช้ในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ
1. สมุดจดงานที่สามารถจดได้ทั้งเทอม + ปากกา
+ สมุดฉีกสำหรับการทำใบงาน
2. หนังสือ + CD (ที่ครูเตรียมไว้ให้)
3. พจนานุกรม
งานในวิชาภาษาอังกฤษ
1. ใบงาน
2. สมุดจดงาน
3. การทดสอบทุกสัปดาห์(จากเนื้อหาที่สอนในสัปดาห์ก่อน)
4. ถ้าในสัปดาห์ใดที่ขาดเรียน ให้สัปดาห์ต่อไปหาคำแปลศัพท์
ที่พบในขีวิตประจำวัน เช่น คำศัพท์ที่พบในถุงขนม ข้างกล่อง
ของใช้ต่าง ในTVมา 20 คำ เขียนในสมุดฉีก พร้อมเขียน
ชื่อ นามสกุล ระดับ ให้เรียบร้อย ตัวอย่าง
advance (v) แอ็ด- วานซ์ ล้ำหน้า, ก้าวหน้า
* * * * *
12 ก.ย. 2554
ภาษไทย-การเขียนคำอ่าน03
ตอนสุด้ายแล้วครับ ....
** น **
นครรัฐ อ่านว่า นะ-คอน-รัด
นนทรี อ่านว่า นน-ซี
นรกภูมิ อ่านว่า นะ-รก-กะ-พูม
น้อมเกล้าฯ อ่านว่า น้อม-เกล้า-น้อม-กระ-หม่อม
นักษัตร .อ่านว่า นัก-สัด
นาฎกรรม อ่านว่า นาด-ตะ-กำ
นาฏดนตรี อ่านว่า นาด-ตะ-ดน-ตรี, นา-ตะ-ดน-ตรี
นาฏศิลป์ อ่านว่า นาด-ตะ-สิน
นามธรรม อ่านว่า นาม-มะ-ทำ
นามสงเคราะห์ อ่านว่า นาม-มะ-สง-เคราะ
นาวิกโยธิน อ่านว่า นา-วิก-กะ-โย-ทิน
นิคหกรรม อ่านว่า นิก-คะ-หะ-กำ
นิคหิต อ่านว่า นิก-คะ-หิด
นิมมานรดี อ่านว่า นิม-มา-นะ-ระ-ดี, นิม-มา-นอ-ระ-ดี
นิรโทษกรรม อ่านว่า นิ-ระ-โทด-กำ
นิรัติศัย อ่านว่า นิ-รัด-ติ-ไส
นิโรธสมาบัติ. อ่านว่า นิ-โรด-ทะ-สะ-มา-บัด, นิ-โรด-สะ-มา-บัด
นิเวศวิทยา อ่านว่า นิ-เวด-วิ-ทะ-ยา
โนมพรรณ อ่านว่า โนม-พัน
** บ **
บทมาลย์ อ่านว่า บด-ทะ-มาน
บรมบพิตร อ่านว่า บอ-รม-มะ-บอ-พิด, บอ-รม-บอ-พิด
บรมอัฐิ อ่านว่า บอ-รม-มะ-อัด-ถิ
บรรณรารักษศาสตร์ อ่านว่า บัน-นา-รัก-สะ-สาด, บัน-นา-รัก-สาด
บรรพกาล อ่านว่า บัน-พะ-กาน,บับ-พะ-กาน
บรรพชา อ่านว่า บัน-พะ-ชา, บับ-พะ-ชา
บรรพมูล อ่านว่า บับ-พะ-มูน
บรรยาย .อ่านว่า บัน-ยาย, บัน-ระ-ยาย
บรรลัยกัลป์ อ่านว่า บัน-ไล-กัน
บรรษัท อ่านว่า บันสัด
บริเฉทกาล อ่านว่า บอ-ริ-เฉ-ทะ-กาน, บอ-ริ-เฉด-ทะ-กาน
บัณเฑาะว์ อ่านว่า บัน-เดาะ
บัตรพลี อ่านว่า บัด-พะ-ลี
บาทบงกช อ่านว่า บาด-ทะ-บง-กด, บาด-บง-กด
บาทบงสุ์ อ่านว่า บาด-ทะ-บง
บาทมูล อ่านว่า บาด-ทะ-มูน
บาปกรรม อ่านว่า บาบ-กำ
บาปเคราะห์ อ่านว่า บาบ-ปะ-เคราะ
บำราบ อ่านว่า บำ-หราบ
บำราศ อ่านว่า บำ-ราด
บุคคลสิทธิ อ่านว่า บุก-คะ-ละ-สิด, บุก-คน-ละ-สิด
บุคลิกลักษณะ อ่านว่า บุก-คะ-ลิก-กะ-ลัก-สะ-หนะ, บุก-คะ-ลิก-ลัก-สะ-หนะ
บุญเขต อ่านว่า บุน-ยะ-เขด
บุญราศี อ่านว่า บุน-ยะ-รา-สี, บุน-รา-สี
บุณฑริก อ่านว่า บุน-ดะ-ริก, บุน-ทะ-ริก
บุรพบท อ่านว่า บุบ-พะ-บด, บุ-ระ-พะ-บด
บุริมพรรษา อ่านว่า บุ-ริม-มะ-พัน-สา, บุ-ริม-พัน-สา
บุริมสิทธิ อ่านว่า บุ-ริม-มะ-สิด
บุรุษโทษ(ชื่อของโทษ) อ่านว่า บุ-หรุด-สะ-โทด
บุรุษเพศ อ่านว่า บุ-หรุด-เพด
เบญจราชกุธภัณฑ์ อ่านว่า เบ็น-จะ-ราด-ชะ-กะ-กุด-ทะ-พัน,
เบ็น-จะ-ราด-กะ-กุด-ทะ-พัน
โบกขรณี อ่านว่า โบก-ขะ-ระ-นี,โบก-ขอ-ระ-นี
โบราณกาล อ่านว่า โบ-ราน-นะ-กาน, โบ-ราน-กาน
โบราณคดี อ่านว่า โบ-ราน-นะ-คะ-ดี, โบ-ราน-คะ-ดี
โบราณวัตถุ อ่านว่า โบ-ราน-นะ-วัด-ถุ,โบ-ราน-วัดถุ
โบราณสถาน อ่านว่า โบ-ราน-นะ-สะ-ถาน, โบ-ราน-สะ-ถาน
คำในกลุ่มนี้เป็น คำเฉพาะใช้เป็นคำศัพท์ศาสนาและวรรณคดี
ซึ่งต้องรักษาการอ่านตามแบบภาษาเดิม เช่น
กนิษฐา อ่านว่า กะ-นิด-ถา
กมุท อ่านว่า กะ-มุด
กรุณา อ่านว่า กะ-รุ-นา
ขนิษฐา อ่านว่า ขะ-นิด-ถา
ดนุ อ่านว่า ดะ-นุ
ผรุสวาท อ่านว่า ผะ-รุ-สะ-วาด
สมัชชา อ่านว่า สะ-มัด-ชา
สมัญญา อ่านว่า สะ-มัน-ยา
สรัสวดี อ่านว่า สะ-รัด-สะ-วะ-ดี
หนุมาน อ่านว่า หะ-นุ-มาน
หฤทัย อ่านว่า หะ-รึ-ทัย
หฤหรรษ์ อ่านว่า หะ-รึ-หัน
หฤโหด อ่านว่า หะ-รึ-โหด
อนิจจา อ่านว่า อะ-นิด-จา
อนุ อ่านว่า อะ-นุ
คำในกลุ่มนี้เป็น พวกที่สองเป็นคำที่หลีกเลี่ยงการอ่านคำ
ซึ่งเสียงพ้องกับคำอันไม่พึงประสงค์ กล่าวคือหลีกคำอ่าน
ที่อ่านแล้วดูไม่ดี เช่น
ขมา อ่านว่า ขะ-มา ไม่ใช่ ขะ-หมา
ษมา อ่านว่า สะ-มา
สมาคม อ่านว่า สะ-มา-คม
สมาจาร อ่านว่า สะ-มา-จาน
สมาชิก อ่านว่า สะ-มา-ชิก
สมาทาน อ่านว่า สะ-มา-ทาน
สมาธิ อ่านว่า สะ-มา-ทิ
สมาบัติ อ่านว่า สะ-มา-บัด
สมาพันธรัฐ อ่านว่า สะ-มา-พัน-ทะ-รัด
** จบแล้วครับ **
** น **
นครรัฐ อ่านว่า นะ-คอน-รัด
นนทรี อ่านว่า นน-ซี
นรกภูมิ อ่านว่า นะ-รก-กะ-พูม
น้อมเกล้าฯ อ่านว่า น้อม-เกล้า-น้อม-กระ-หม่อม
นักษัตร .อ่านว่า นัก-สัด
นาฎกรรม อ่านว่า นาด-ตะ-กำ
นาฏดนตรี อ่านว่า นาด-ตะ-ดน-ตรี, นา-ตะ-ดน-ตรี
นาฏศิลป์ อ่านว่า นาด-ตะ-สิน
นามธรรม อ่านว่า นาม-มะ-ทำ
นามสงเคราะห์ อ่านว่า นาม-มะ-สง-เคราะ
นาวิกโยธิน อ่านว่า นา-วิก-กะ-โย-ทิน
นิคหกรรม อ่านว่า นิก-คะ-หะ-กำ
นิคหิต อ่านว่า นิก-คะ-หิด
นิมมานรดี อ่านว่า นิม-มา-นะ-ระ-ดี, นิม-มา-นอ-ระ-ดี
นิรโทษกรรม อ่านว่า นิ-ระ-โทด-กำ
นิรัติศัย อ่านว่า นิ-รัด-ติ-ไส
นิโรธสมาบัติ. อ่านว่า นิ-โรด-ทะ-สะ-มา-บัด, นิ-โรด-สะ-มา-บัด
นิเวศวิทยา อ่านว่า นิ-เวด-วิ-ทะ-ยา
โนมพรรณ อ่านว่า โนม-พัน
** บ **
บทมาลย์ อ่านว่า บด-ทะ-มาน
บรมบพิตร อ่านว่า บอ-รม-มะ-บอ-พิด, บอ-รม-บอ-พิด
บรมอัฐิ อ่านว่า บอ-รม-มะ-อัด-ถิ
บรรณรารักษศาสตร์ อ่านว่า บัน-นา-รัก-สะ-สาด, บัน-นา-รัก-สาด
บรรพกาล อ่านว่า บัน-พะ-กาน,บับ-พะ-กาน
บรรพชา อ่านว่า บัน-พะ-ชา, บับ-พะ-ชา
บรรพมูล อ่านว่า บับ-พะ-มูน
บรรยาย .อ่านว่า บัน-ยาย, บัน-ระ-ยาย
บรรลัยกัลป์ อ่านว่า บัน-ไล-กัน
บรรษัท อ่านว่า บันสัด
บริเฉทกาล อ่านว่า บอ-ริ-เฉ-ทะ-กาน, บอ-ริ-เฉด-ทะ-กาน
บัณเฑาะว์ อ่านว่า บัน-เดาะ
บัตรพลี อ่านว่า บัด-พะ-ลี
บาทบงกช อ่านว่า บาด-ทะ-บง-กด, บาด-บง-กด
บาทบงสุ์ อ่านว่า บาด-ทะ-บง
บาทมูล อ่านว่า บาด-ทะ-มูน
บาปกรรม อ่านว่า บาบ-กำ
บาปเคราะห์ อ่านว่า บาบ-ปะ-เคราะ
บำราบ อ่านว่า บำ-หราบ
บำราศ อ่านว่า บำ-ราด
บุคคลสิทธิ อ่านว่า บุก-คะ-ละ-สิด, บุก-คน-ละ-สิด
บุคลิกลักษณะ อ่านว่า บุก-คะ-ลิก-กะ-ลัก-สะ-หนะ, บุก-คะ-ลิก-ลัก-สะ-หนะ
บุญเขต อ่านว่า บุน-ยะ-เขด
บุญราศี อ่านว่า บุน-ยะ-รา-สี, บุน-รา-สี
บุณฑริก อ่านว่า บุน-ดะ-ริก, บุน-ทะ-ริก
บุรพบท อ่านว่า บุบ-พะ-บด, บุ-ระ-พะ-บด
บุริมพรรษา อ่านว่า บุ-ริม-มะ-พัน-สา, บุ-ริม-พัน-สา
บุริมสิทธิ อ่านว่า บุ-ริม-มะ-สิด
บุรุษโทษ(ชื่อของโทษ) อ่านว่า บุ-หรุด-สะ-โทด
บุรุษเพศ อ่านว่า บุ-หรุด-เพด
เบญจราชกุธภัณฑ์ อ่านว่า เบ็น-จะ-ราด-ชะ-กะ-กุด-ทะ-พัน,
เบ็น-จะ-ราด-กะ-กุด-ทะ-พัน
โบกขรณี อ่านว่า โบก-ขะ-ระ-นี,โบก-ขอ-ระ-นี
โบราณกาล อ่านว่า โบ-ราน-นะ-กาน, โบ-ราน-กาน
โบราณคดี อ่านว่า โบ-ราน-นะ-คะ-ดี, โบ-ราน-คะ-ดี
โบราณวัตถุ อ่านว่า โบ-ราน-นะ-วัด-ถุ,โบ-ราน-วัดถุ
โบราณสถาน อ่านว่า โบ-ราน-นะ-สะ-ถาน, โบ-ราน-สะ-ถาน
คำในกลุ่มนี้เป็น คำเฉพาะใช้เป็นคำศัพท์ศาสนาและวรรณคดี
ซึ่งต้องรักษาการอ่านตามแบบภาษาเดิม เช่น
กนิษฐา อ่านว่า กะ-นิด-ถา
กมุท อ่านว่า กะ-มุด
กรุณา อ่านว่า กะ-รุ-นา
ขนิษฐา อ่านว่า ขะ-นิด-ถา
ดนุ อ่านว่า ดะ-นุ
ผรุสวาท อ่านว่า ผะ-รุ-สะ-วาด
สมัชชา อ่านว่า สะ-มัด-ชา
สมัญญา อ่านว่า สะ-มัน-ยา
สรัสวดี อ่านว่า สะ-รัด-สะ-วะ-ดี
หนุมาน อ่านว่า หะ-นุ-มาน
หฤทัย อ่านว่า หะ-รึ-ทัย
หฤหรรษ์ อ่านว่า หะ-รึ-หัน
หฤโหด อ่านว่า หะ-รึ-โหด
อนิจจา อ่านว่า อะ-นิด-จา
อนุ อ่านว่า อะ-นุ
คำในกลุ่มนี้เป็น พวกที่สองเป็นคำที่หลีกเลี่ยงการอ่านคำ
ซึ่งเสียงพ้องกับคำอันไม่พึงประสงค์ กล่าวคือหลีกคำอ่าน
ที่อ่านแล้วดูไม่ดี เช่น
ขมา อ่านว่า ขะ-มา ไม่ใช่ ขะ-หมา
ษมา อ่านว่า สะ-มา
สมาคม อ่านว่า สะ-มา-คม
สมาจาร อ่านว่า สะ-มา-จาน
สมาชิก อ่านว่า สะ-มา-ชิก
สมาทาน อ่านว่า สะ-มา-ทาน
สมาธิ อ่านว่า สะ-มา-ทิ
สมาบัติ อ่านว่า สะ-มา-บัด
สมาพันธรัฐ อ่านว่า สะ-มา-พัน-ทะ-รัด
** จบแล้วครับ **
ภาษไทย-การเขียนคำอ่าน02
มาดูกันต่อในตอนที่ 2
** ฉ **
ฉทานศาลา อ่านว่า ฉ้อ-ทาน-นะ-สา-ลา
ฉศก อ่านว่า ฉอ-สก
ฉัตรมงคล อ่านว่า ฉัด-ตระ-มง-คน
ฉิมพลี อ่านว่า ฉิม-พะ-ลี
เฉลิมพระชนมพรรษา อ่านว่า ฉะ-เหลิม-พระ-ชน-มะ-พัน-สา
** ช **
ชนนี อ่านว่า ชน-นะ-นี
ชนมพรรษา อ่านว่า ชน-มะ-พัน-สา
ชนมายุ อ่านว่า ชน-นะ-มา-ยุ
ชลประทาน อ่านว่า ชน-ละ-ประ-ทาน, ชน-ประ-ทาน
ชักเย่อ อ่านว่า ชัก-กะ-เย่อ
ชันษา อ่านว่า ชัน-นะ-สา
ชัยศรี อ่านว่า ไช-สี
ชาตินิยม อ่านว่า ชาด-นิ-ยม
ชาติพลี อ่านว่า ชาด-ติ-พะ-ลี, ชาด-พะ-ลี
ชาติพันธุ์ อ่านว่า ชาด-ติ-พัน
ชาติภูมิ อ่านว่า ชาด-ติ-พูม
ชาติวุฒิ อ่านว่า ชาด-ติ-วุด-ทิ, ชาด-ติ-วุด
ชุกชี อ่านว่า ชุก-กะ-ชี
โชคลาภ อ่านว่า โชก-ลาบ, โชก-คะ-ลาบ
** ซ **
ซอมซ่อ อ่านว่า ซอม-มะ-ซ่อ
** ญ **
ญาณวิทยา อ่านว่า ยา-นะ-วิด-ทะ-ยา, ยาน-นะ-วิด-ทะ-นา
ญาติวงศ์ อ่านว่า ยาด-ติ-วง
** ฐ **
ฐานกรณ์ อ่านว่า ถาน-กอน
ฐานันดรศักดิ์ อ่านว่า ถา-นัน-ดอน-ระ-สัก, ถา-นัน-ดอน-สัก
** ด **
ด้วยประการฉะนี้ อ่านว่า ด้วย-ประ-กาน-ฉะ-นี้,
ถ้าอ่านว่า ด้วย-ประ-กา-ระ-ฉะ-นี้ ใช้ในการแสดงธรรมเทศนา
ดาษดา อ่านว่า ดาด-สะ-ดา
ดาษดื่น อ่านว่า ดาด-ดื่น
ดุลพินิจ อ่านว่า ดุล-ละ-พิ-นิจ
ดุลภาค อ่านว่า ดุน-ละ-พาก
ดุลยพินิจ อ่านว่า ดุน-ละ-ยะ-พิ-นิด, ดุน-ยะ-พิ-นิด
ดุลยภาพ อ่านว่า ดุน-ละ-ยะ-พาบ, ดุน-ยะ-พาบ
ดูกร อ่านว่า ดู-กะ-ระ, ดู-กอน
เดียรดาษ อ่านว่า เดีย-ระ-ดาด
** ต **
ตกใจ อ่านว่า ตก-ไจ **
ตนุ(ชื่อเต่า) อ่านว่า ตะ-หนุ
ตรัสรู้ อ่านว่า ตรัด-สะ-รู้
ตรีโกณมิติ อ่านว่า ตรี-โกน-มิ-ติ
ตุ๊กตา อ่านว่า ตุ๊ก-กะ-ตา
ไตรสรณคมน์ อ่านว่า ไตร-สะ-ระ-นะ-คม
** ถ **
ถาวรวัตถุ อ่านว่า ถา-วอ-ระ-วัด-ถุ, ถา-วอน-วัด-ถุ
เถลิงถวัลยราชสมบัติ อ่านว่า ถะ-เหลิง-ถะ-หวัน-ละ-ยะ-ราด-ชะ-สม-บัด
แถง อ่านว่า ถะ-แหง
** ท **
ทรมาทรกรรม อ่านว่า ทอ-ระ-มา-ทอ-ระ-กำ
ทระนง อ่านว่า ทอ-ระ-นง
ทรัพยสิทธิ อ่านว่า ซับ-พะ-ยะ-สิด
ทศนิยม อ่านว่า ทด-สะ-นิ-ยม
ทัณฑกรรม อ่านว่า ทัน-ดะ-กำ
ทัณฑฆาต อ่านว่า ทัน-ทะ-คาด
ทัณฑสถาน อ่านว่า ทัน-ทะ-สะ-ถาน
ทานบดี อ่านว่า ทาน-นะ-บอ-ดี
ทานบารมี อ่านว่า ทาน-นะ-บา-ระ-มี
ทานมัย อ่านว่า ทาน-นะ-ไม
ทานศีล อ่านว่า ทาน-สีน
ทารุณกรรม อ่านว่า ทา-รุน-นะ-กำ
ทาสกรรมกร อ่านว่า ทาด-สะ-กำ-มะ-กอน
ทาสปัญญา อ่านว่า ทาด-สะ-ปัน-ยา
ทิฐิ อ่านว่า ทิด-ถิ
ทิวทัศน์ อ่านว่า ทิว-ทัด
ทุกขเวทนา อ่านว่า ทุก-ขะ-เว-ทะ-นา
ทุกรกิริยา อ่านว่า ทุก-กะ-ระ-กิ-ริ-ยา
ทุคติ อ่านว่า ทุก-คะ-ติ
ทุจริต อ่านว่า ทุด-จะ-หริด
ทุนทรัพย์ อ่านว่า ทุน-ซับ, ทุน-นะ-ซับ
ทุพภิกขภัย อ่านว่า ทุบ-พิก-ขะ-ไพ
ทุพโภชนาการ อ่านว่า ทุบ-โพ-ชะ-นา-กาน, ทุบ-โพด-ชะ-นา-กาน
ทุโภชนาการ อ่านว่า ทุ-โพ-ชะ-นา-กาน, ทุ-โพด-ชะ-นา-กาน
ทูลเกล้าฯ อ่านว่า ทูน-เกล้า-ทูน-กระ-หม่อม
เทวนาครี อ่านว่า เท-วะ-นา-คะ-รี
เทศนา อ่านว่า เทด-สะ-หนา
ถ้าอ่านว่า เท-สะ-นา เมื่อนำหน้าศัพท์สมาสอื่น เช่น เทศนาวิธี
โทมนัส อ่านว่า โทม-มะ-นัด
โทรมนัส อ่านว่า โซม-มะ-นัด
โทษทัณฑ์ อ่านว่า โทด-ทัน
โทสจริต อ่านว่า โท-สะ-จะ-หริด
** ธ **
ธนบัตร อ่านว่า ทะ-นะ-บัด
ธรรมาสน์ อ่านว่า ทำ-มาด
ธารกำนัล อ่านว่า ทา-ระ-กำ-นัน
* * * * *
** ฉ **
ฉทานศาลา อ่านว่า ฉ้อ-ทาน-นะ-สา-ลา
ฉศก อ่านว่า ฉอ-สก
ฉัตรมงคล อ่านว่า ฉัด-ตระ-มง-คน
ฉิมพลี อ่านว่า ฉิม-พะ-ลี
เฉลิมพระชนมพรรษา อ่านว่า ฉะ-เหลิม-พระ-ชน-มะ-พัน-สา
** ช **
ชนนี อ่านว่า ชน-นะ-นี
ชนมพรรษา อ่านว่า ชน-มะ-พัน-สา
ชนมายุ อ่านว่า ชน-นะ-มา-ยุ
ชลประทาน อ่านว่า ชน-ละ-ประ-ทาน, ชน-ประ-ทาน
ชักเย่อ อ่านว่า ชัก-กะ-เย่อ
ชันษา อ่านว่า ชัน-นะ-สา
ชัยศรี อ่านว่า ไช-สี
ชาตินิยม อ่านว่า ชาด-นิ-ยม
ชาติพลี อ่านว่า ชาด-ติ-พะ-ลี, ชาด-พะ-ลี
ชาติพันธุ์ อ่านว่า ชาด-ติ-พัน
ชาติภูมิ อ่านว่า ชาด-ติ-พูม
ชาติวุฒิ อ่านว่า ชาด-ติ-วุด-ทิ, ชาด-ติ-วุด
ชุกชี อ่านว่า ชุก-กะ-ชี
โชคลาภ อ่านว่า โชก-ลาบ, โชก-คะ-ลาบ
** ซ **
ซอมซ่อ อ่านว่า ซอม-มะ-ซ่อ
** ญ **
ญาณวิทยา อ่านว่า ยา-นะ-วิด-ทะ-ยา, ยาน-นะ-วิด-ทะ-นา
ญาติวงศ์ อ่านว่า ยาด-ติ-วง
** ฐ **
ฐานกรณ์ อ่านว่า ถาน-กอน
ฐานันดรศักดิ์ อ่านว่า ถา-นัน-ดอน-ระ-สัก, ถา-นัน-ดอน-สัก
** ด **
ด้วยประการฉะนี้ อ่านว่า ด้วย-ประ-กาน-ฉะ-นี้,
ถ้าอ่านว่า ด้วย-ประ-กา-ระ-ฉะ-นี้ ใช้ในการแสดงธรรมเทศนา
ดาษดา อ่านว่า ดาด-สะ-ดา
ดาษดื่น อ่านว่า ดาด-ดื่น
ดุลพินิจ อ่านว่า ดุล-ละ-พิ-นิจ
ดุลภาค อ่านว่า ดุน-ละ-พาก
ดุลยพินิจ อ่านว่า ดุน-ละ-ยะ-พิ-นิด, ดุน-ยะ-พิ-นิด
ดุลยภาพ อ่านว่า ดุน-ละ-ยะ-พาบ, ดุน-ยะ-พาบ
ดูกร อ่านว่า ดู-กะ-ระ, ดู-กอน
เดียรดาษ อ่านว่า เดีย-ระ-ดาด
** ต **
ตกใจ อ่านว่า ตก-ไจ **
ตนุ(ชื่อเต่า) อ่านว่า ตะ-หนุ
ตรัสรู้ อ่านว่า ตรัด-สะ-รู้
ตรีโกณมิติ อ่านว่า ตรี-โกน-มิ-ติ
ตุ๊กตา อ่านว่า ตุ๊ก-กะ-ตา
ไตรสรณคมน์ อ่านว่า ไตร-สะ-ระ-นะ-คม
** ถ **
ถาวรวัตถุ อ่านว่า ถา-วอ-ระ-วัด-ถุ, ถา-วอน-วัด-ถุ
เถลิงถวัลยราชสมบัติ อ่านว่า ถะ-เหลิง-ถะ-หวัน-ละ-ยะ-ราด-ชะ-สม-บัด
แถง อ่านว่า ถะ-แหง
** ท **
ทรมาทรกรรม อ่านว่า ทอ-ระ-มา-ทอ-ระ-กำ
ทระนง อ่านว่า ทอ-ระ-นง
ทรัพยสิทธิ อ่านว่า ซับ-พะ-ยะ-สิด
ทศนิยม อ่านว่า ทด-สะ-นิ-ยม
ทัณฑกรรม อ่านว่า ทัน-ดะ-กำ
ทัณฑฆาต อ่านว่า ทัน-ทะ-คาด
ทัณฑสถาน อ่านว่า ทัน-ทะ-สะ-ถาน
ทานบดี อ่านว่า ทาน-นะ-บอ-ดี
ทานบารมี อ่านว่า ทาน-นะ-บา-ระ-มี
ทานมัย อ่านว่า ทาน-นะ-ไม
ทานศีล อ่านว่า ทาน-สีน
ทารุณกรรม อ่านว่า ทา-รุน-นะ-กำ
ทาสกรรมกร อ่านว่า ทาด-สะ-กำ-มะ-กอน
ทาสปัญญา อ่านว่า ทาด-สะ-ปัน-ยา
ทิฐิ อ่านว่า ทิด-ถิ
ทิวทัศน์ อ่านว่า ทิว-ทัด
ทุกขเวทนา อ่านว่า ทุก-ขะ-เว-ทะ-นา
ทุกรกิริยา อ่านว่า ทุก-กะ-ระ-กิ-ริ-ยา
ทุคติ อ่านว่า ทุก-คะ-ติ
ทุจริต อ่านว่า ทุด-จะ-หริด
ทุนทรัพย์ อ่านว่า ทุน-ซับ, ทุน-นะ-ซับ
ทุพภิกขภัย อ่านว่า ทุบ-พิก-ขะ-ไพ
ทุพโภชนาการ อ่านว่า ทุบ-โพ-ชะ-นา-กาน, ทุบ-โพด-ชะ-นา-กาน
ทุโภชนาการ อ่านว่า ทุ-โพ-ชะ-นา-กาน, ทุ-โพด-ชะ-นา-กาน
ทูลเกล้าฯ อ่านว่า ทูน-เกล้า-ทูน-กระ-หม่อม
เทวนาครี อ่านว่า เท-วะ-นา-คะ-รี
เทศนา อ่านว่า เทด-สะ-หนา
ถ้าอ่านว่า เท-สะ-นา เมื่อนำหน้าศัพท์สมาสอื่น เช่น เทศนาวิธี
โทมนัส อ่านว่า โทม-มะ-นัด
โทรมนัส อ่านว่า โซม-มะ-นัด
โทษทัณฑ์ อ่านว่า โทด-ทัน
โทสจริต อ่านว่า โท-สะ-จะ-หริด
** ธ **
ธนบัตร อ่านว่า ทะ-นะ-บัด
ธรรมาสน์ อ่านว่า ทำ-มาด
ธารกำนัล อ่านว่า ทา-ระ-กำ-นัน
* * * * *
ภาษไทย-การเขียนคำอ่าน01
ตอนนี้มาดูภาษาไทยกันอีกสักเรื่อง เป็นการเขียนคำอ่านที่
บางครั้งทั้งเราทั้งครูก็ไม่แน่ใจ ไม่ให้เสียเวลา...มาเริ่มกันเลยดีกว่า
ตัวอย่างการเขียนคำอ่าน
** ก **
กกุธภัณฑ์ อ่านว่า กะ-กุด-ทะ-พัน
กฐินทาน อ่านว่า กะ-ถิน-นะ-ทาน
กรกฏ, กรกฎ อ่านว่า กอ-ระ-กด
กรกฎาคม อ่านว่า กะ-ระ-กะ-ดา-คม, กะ-รัก-กะ-ดา-คม
กรณี อ่านว่า กะ-ระ-นี, กอ-ระ-นี
กรณียกิจ อ่านว่า กะ-ระ-นี-ยะ-กิด, กอ-ระ-นี-ยะ-กิด
กรมการ อ่านว่า กรม-มะ-การ
กรมคลัง อ่านว่า กรม-มะ-คลัง
กรมท่า อ่านว่า กรม-มะ-ท่า
กรมธรรม์ อ่านว่า กรม-มะ-ทัน
กรมพระยา อ่านว่า กรม-พระ-ยา
กรมวัง อ่านว่า กรม-มะ-วัง
กรมสมเด็จ อ่านว่า กรม-สม-เด็ด
กรมหมื่น อ่านว่า กรม-มะ-หมื่น
กรมหลวง อ่านว่า กรม-มะ-หลวง
กรรมวิธี อ่านว่า กำ-มะ-วิ-ที
กรรมาชีพ อ่านว่า กำ-มา-ชีบ **
กรรมาธิการ อ่านว่า กำ-มา-ทิ-กาน **
กริยา อ่านว่า กริ-ยา, กะ-ริ-ยา
กฤดาภินิหาร อ่านว่า กรึ-ดา-พิ-นิ-หาน, กริ-ดา-พิ-นิ-หาน
กลไก อ่านว่า กน-ไก
กลวิธี อ่านว่า กน-ละ-วิ-ที
กลอักษร อ่านว่า กน-อัก-สอน, กน-ละ-อัก-สอน
กลอุบาย อ่านว่า กน-อุ-บาย
กักขฬะ อ่านว่า กัก-ขะ-หละ
กัลปพฤกษ์ อ่านว่า กัน-ละ-ปะ-พรึก
กามกรีฑา อ่านว่า กาม-มะ-กรี-ทา
กามคุณ อ่านว่า กาม-มะ-คุน
กามตัณหา อ่านว่า กาม-มะ-ตัน-หา
กามราคะ อ่านว่า กาม-มะ-รา-คะ
กามโรค อ่านว่า กาม-มะ-โรก
กามวิตถาร อ่านว่า กาม-วิด-ถาน
กายภาพ อ่านว่า กาย-ยะ-พาบ
กาลกิณี อ่านว่า กา-ละ-กิ-นี, กาน-ละ-กิ-นี
กาลกิริยา อ่านว่า กา-ละ-กิ-ริ-ยา, กาน-กิ-ริ-ยา
กาลเวลา อ่านว่า กาน-เว-ลา
กาลสมัย อ่านว่า กา-ละ-สะ-ไหม, กาน-ละ-สะ-ไหม
กาสาวพัสตร์ อ่านว่า กา-สา-วะ-พัด
กาฬโรค อ่านว่า กาน-ละ-โรก, กา-ละ-โรก
กำเนิด อ่านว่า กำ-เหนิด
กำสรด อ่านว่า กำ-สด
กำสรวล อ่านว่า กำ-สวน
กิจกรรม อ่านว่า กิด-จะ-กำ
กิจการ อ่านว่า กิด-จะ-กาน
กิตติมศักดิ์ อ่านว่า กิด-ติ-มะ-สัก
กุลธิดา อ่านว่า กุน-ละ-ทิ-ดา
กลุสตรี อ่านว่า กุน-ละ-สัด-ตรี
กุศลกรรม อ่านว่า กุ-สน-ละ-กำ
กุศโลบาย อ่านว่า กุ-สะ-โล-บาย, กุด-สะ-โล-บาย
เกษตรกร อ่านว่า กะ-เสด-ตระ-กอน
เกษตรกรรม อ่านว่า กะ-เสด-ตระ-กำ
เกษตรศาสตร์ อ่านว่า กะ-เสด-ตระ-สาด
เกียรติคุณ อ่านว่า เกียด-ติ-คุน
เกียรตินิยม อ่านว่า เกียด-นิ-ยม
เกียรติประวัติ อ่านว่า เกียด-ติ-ประ-หวัด, เกียด-ประ-หวัด
เกียรติภูมิ อ่านว่า เกียด-ติ-พูม
เกียรติยศ อ่านว่า เกียด-ติ-ยด
เกียรติศักดิ์ อ่านว่า เกียด-ติ-สัก
** ข **
ขมีขมัน อ่านว่า ขะ-หมี-ขะ-หมัน
ขมุกขมัว อ่านว่า ขะ-หมุก-ขะ-หมัว
ขมุบขมิบ อ่านว่า ขะ-หมุบ-ขะ-หมิบ
ขยะแขยง อ่านว่า ขะ-หยะ-ขะ-แหยง
ขยักขย่อน อ่านว่า ขะ-หยัก-ขะ-หย่อน
ขยุกขยิก อ่านว่า ขะ-หยุก-ขะ-หยิก
ขยุบขยิบ อ่านว่า ขะ-หยุบ-ขะ-หยิบ
ขวนขวาย อ่านว่า ขวน-ขวาย
ขษีณาศรพ อ่านว่า ขะ-สิ-นา-สบ
ขะมักเขม้น อ่านว่า ขะ-มัก-ขะ-เม่น, ขะ-หมัก-ขะ-เม่น
ขัดสมาธิ อ่านว่า ขัด-สะ-หมาด
โขยกเขยก อ่านว่า ขะ-โหยก-ขะ-เหยก
** ค **
คณนา อ่านว่า คะ-นะ-นา, คัน-นะ-นา, คน-นะ-นา
คณบดี อ่านว่า คะ-นะ-บอ-ดี
คณิตศาสตร์ อ่านว่า คะ-นิด-ตะ-สาด
คนธรรพ์ อ่านว่า คน-ทัน
คมนาคม อ่านว่า คะ-มะ-นา-คม, คม-มะ-นา-คม
ครหา อ่านว่า คะ-ระ-หา, คอ-ระ-หา
คริสตกาล อ่านว่า คริด-ตะ-กาน
คริสต์ศตวรรษ อ่านว่า คริด-สะ-ตะ-วัด
คริสตัง อ่านว่า คริด-ตัง
ครุภัณฑ์ อ่านว่า คะ-รุ-พัน
คหกรรมศาสตร์ อ่านว่า คะ-หะ-กำ-มะ-สาด
คุณค่า อ่านว่า คุน-นะ-ค่า, คุน-ค่า
คุณโทษอ่านว่า คุน-โทด
คุณธรรม อ่านว่า คุน-นะ-ทำ
คุณประโยชน์ อ่านว่า คุน-นะ-ประ-โหยด, คุน-ประ-โหยด
คุณภาพ อ่านว่า คุน-นะ-พาบ
คุณลักษณะ อ่านว่า คุน-นะ-ลัก-สะ-หนะ
คุณวิเศษอ่านว่า คุน-นะ-วิ-เสด
คุณวุฒิ อ่านว่า คุน-นะ-วุด-ทิ, คุน-นะ-วุด
คุณสมบัติ อ่านว่า คุน-นะ-สม-บัด, คุน-สม-บัด
** ฆ **
โฆษณา อ่านว่า โคด-สะ-นา
** จ **
จตุโลกบาล อ่านว่า จะ-ตุ-โลก-กะ-บาน
จรด อ่านว่า จะ-หรด
จรดพระนังคัล อ่านว่า จะ-หรด-พระ-นัง-คัน
จรรยา อ่านว่า จัน-ยา
จระเข้ อ่านว่า จอ-ระ-เข้
จลนศาสตร์ อ่านว่า จะ-ละ-นะ-สาด, จน-ละ-นะ-สาด
จักจั่น อ่านว่า จัก-กะ-จั่น
จั๊กจี้ อ่านว่า จั๊ก-กะ-จี้
จักรราศี อ่านว่า จัก-กระ-รา-สี
จัณฑาล อ่านว่า จัน-ทาน
จัตุสดมภ์ อ่านว่า จัด-ตุ-สะ-ดม
จันทรคติ อ่านว่า จัน-ทระ-คติ
จันทรคราส อ่านว่า จัน-ทระ-คราด
จันทรุปราคาอ่านว่า จัน-ทรุ-ปะ-รา-คา, จัน-ทะ-รุบ-ปะ-รา-คา
จิตนิยม อ่านว่า จิด-ตะ-นิ-ยม
จิตบำบัด อ่านว่า จิด-ตะ-บำ-บัด, จิด-บำ-บัด
จิตแพทย์ อ่านว่า จิด-ตะ-แพด
จิตรกรอ่านว่า จิด-ตะ-กอน
จิตรกรรม อ่านว่า จิด-ตระ-กำ
จิตวิทยา อ่านว่า จิด-ตะ-วิด-ทะ-ยา
จิตเวช อ่านว่า จิด-ตะ-เวด
จุติ อ่านว่า จุ-ติ, จุด-ติ
จุนสี อ่านว่า จุน-นะ-สี
จุลศักราช อ่านว่า จุน-ละ-สัก-กะ-หราด
เจตคติ อ่านว่า เจ-ตะ-คะ-ติ
เจตภูต อ่านว่า เจด-ตะ-พูด
เจตสิก อ่านว่า เจ-ตะ-สิก, เจด-ตะ-สิก
เจรจา อ่านว่า เจน-ระ-จา
โจรกรรม อ่านว่า โจ-ระ-กำ, โจน-ระ-กำ
โจรสลัด อ่านว่า โจน-สะ-หลัด
** โปรดติดตามในตอนที่ 2 ต่อไป **
บางครั้งทั้งเราทั้งครูก็ไม่แน่ใจ ไม่ให้เสียเวลา...มาเริ่มกันเลยดีกว่า
ตัวอย่างการเขียนคำอ่าน
** ก **
กกุธภัณฑ์ อ่านว่า กะ-กุด-ทะ-พัน
กฐินทาน อ่านว่า กะ-ถิน-นะ-ทาน
กรกฏ, กรกฎ อ่านว่า กอ-ระ-กด
กรกฎาคม อ่านว่า กะ-ระ-กะ-ดา-คม, กะ-รัก-กะ-ดา-คม
กรณี อ่านว่า กะ-ระ-นี, กอ-ระ-นี
กรณียกิจ อ่านว่า กะ-ระ-นี-ยะ-กิด, กอ-ระ-นี-ยะ-กิด
กรมการ อ่านว่า กรม-มะ-การ
กรมคลัง อ่านว่า กรม-มะ-คลัง
กรมท่า อ่านว่า กรม-มะ-ท่า
กรมธรรม์ อ่านว่า กรม-มะ-ทัน
กรมพระยา อ่านว่า กรม-พระ-ยา
กรมวัง อ่านว่า กรม-มะ-วัง
กรมสมเด็จ อ่านว่า กรม-สม-เด็ด
กรมหมื่น อ่านว่า กรม-มะ-หมื่น
กรมหลวง อ่านว่า กรม-มะ-หลวง
กรรมวิธี อ่านว่า กำ-มะ-วิ-ที
กรรมาชีพ อ่านว่า กำ-มา-ชีบ **
กรรมาธิการ อ่านว่า กำ-มา-ทิ-กาน **
กริยา อ่านว่า กริ-ยา, กะ-ริ-ยา
กฤดาภินิหาร อ่านว่า กรึ-ดา-พิ-นิ-หาน, กริ-ดา-พิ-นิ-หาน
กลไก อ่านว่า กน-ไก
กลวิธี อ่านว่า กน-ละ-วิ-ที
กลอักษร อ่านว่า กน-อัก-สอน, กน-ละ-อัก-สอน
กลอุบาย อ่านว่า กน-อุ-บาย
กักขฬะ อ่านว่า กัก-ขะ-หละ
กัลปพฤกษ์ อ่านว่า กัน-ละ-ปะ-พรึก
กามกรีฑา อ่านว่า กาม-มะ-กรี-ทา
กามคุณ อ่านว่า กาม-มะ-คุน
กามตัณหา อ่านว่า กาม-มะ-ตัน-หา
กามราคะ อ่านว่า กาม-มะ-รา-คะ
กามโรค อ่านว่า กาม-มะ-โรก
กามวิตถาร อ่านว่า กาม-วิด-ถาน
กายภาพ อ่านว่า กาย-ยะ-พาบ
กาลกิณี อ่านว่า กา-ละ-กิ-นี, กาน-ละ-กิ-นี
กาลกิริยา อ่านว่า กา-ละ-กิ-ริ-ยา, กาน-กิ-ริ-ยา
กาลเวลา อ่านว่า กาน-เว-ลา
กาลสมัย อ่านว่า กา-ละ-สะ-ไหม, กาน-ละ-สะ-ไหม
กาสาวพัสตร์ อ่านว่า กา-สา-วะ-พัด
กาฬโรค อ่านว่า กาน-ละ-โรก, กา-ละ-โรก
กำเนิด อ่านว่า กำ-เหนิด
กำสรด อ่านว่า กำ-สด
กำสรวล อ่านว่า กำ-สวน
กิจกรรม อ่านว่า กิด-จะ-กำ
กิจการ อ่านว่า กิด-จะ-กาน
กิตติมศักดิ์ อ่านว่า กิด-ติ-มะ-สัก
กุลธิดา อ่านว่า กุน-ละ-ทิ-ดา
กลุสตรี อ่านว่า กุน-ละ-สัด-ตรี
กุศลกรรม อ่านว่า กุ-สน-ละ-กำ
กุศโลบาย อ่านว่า กุ-สะ-โล-บาย, กุด-สะ-โล-บาย
เกษตรกร อ่านว่า กะ-เสด-ตระ-กอน
เกษตรกรรม อ่านว่า กะ-เสด-ตระ-กำ
เกษตรศาสตร์ อ่านว่า กะ-เสด-ตระ-สาด
เกียรติคุณ อ่านว่า เกียด-ติ-คุน
เกียรตินิยม อ่านว่า เกียด-นิ-ยม
เกียรติประวัติ อ่านว่า เกียด-ติ-ประ-หวัด, เกียด-ประ-หวัด
เกียรติภูมิ อ่านว่า เกียด-ติ-พูม
เกียรติยศ อ่านว่า เกียด-ติ-ยด
เกียรติศักดิ์ อ่านว่า เกียด-ติ-สัก
** ข **
ขมีขมัน อ่านว่า ขะ-หมี-ขะ-หมัน
ขมุกขมัว อ่านว่า ขะ-หมุก-ขะ-หมัว
ขมุบขมิบ อ่านว่า ขะ-หมุบ-ขะ-หมิบ
ขยะแขยง อ่านว่า ขะ-หยะ-ขะ-แหยง
ขยักขย่อน อ่านว่า ขะ-หยัก-ขะ-หย่อน
ขยุกขยิก อ่านว่า ขะ-หยุก-ขะ-หยิก
ขยุบขยิบ อ่านว่า ขะ-หยุบ-ขะ-หยิบ
ขวนขวาย อ่านว่า ขวน-ขวาย
ขษีณาศรพ อ่านว่า ขะ-สิ-นา-สบ
ขะมักเขม้น อ่านว่า ขะ-มัก-ขะ-เม่น, ขะ-หมัก-ขะ-เม่น
ขัดสมาธิ อ่านว่า ขัด-สะ-หมาด
โขยกเขยก อ่านว่า ขะ-โหยก-ขะ-เหยก
** ค **
คณนา อ่านว่า คะ-นะ-นา, คัน-นะ-นา, คน-นะ-นา
คณบดี อ่านว่า คะ-นะ-บอ-ดี
คณิตศาสตร์ อ่านว่า คะ-นิด-ตะ-สาด
คนธรรพ์ อ่านว่า คน-ทัน
คมนาคม อ่านว่า คะ-มะ-นา-คม, คม-มะ-นา-คม
ครหา อ่านว่า คะ-ระ-หา, คอ-ระ-หา
คริสตกาล อ่านว่า คริด-ตะ-กาน
คริสต์ศตวรรษ อ่านว่า คริด-สะ-ตะ-วัด
คริสตัง อ่านว่า คริด-ตัง
ครุภัณฑ์ อ่านว่า คะ-รุ-พัน
คหกรรมศาสตร์ อ่านว่า คะ-หะ-กำ-มะ-สาด
คุณค่า อ่านว่า คุน-นะ-ค่า, คุน-ค่า
คุณโทษอ่านว่า คุน-โทด
คุณธรรม อ่านว่า คุน-นะ-ทำ
คุณประโยชน์ อ่านว่า คุน-นะ-ประ-โหยด, คุน-ประ-โหยด
คุณภาพ อ่านว่า คุน-นะ-พาบ
คุณลักษณะ อ่านว่า คุน-นะ-ลัก-สะ-หนะ
คุณวิเศษอ่านว่า คุน-นะ-วิ-เสด
คุณวุฒิ อ่านว่า คุน-นะ-วุด-ทิ, คุน-นะ-วุด
คุณสมบัติ อ่านว่า คุน-นะ-สม-บัด, คุน-สม-บัด
** ฆ **
โฆษณา อ่านว่า โคด-สะ-นา
** จ **
จตุโลกบาล อ่านว่า จะ-ตุ-โลก-กะ-บาน
จรด อ่านว่า จะ-หรด
จรดพระนังคัล อ่านว่า จะ-หรด-พระ-นัง-คัน
จรรยา อ่านว่า จัน-ยา
จระเข้ อ่านว่า จอ-ระ-เข้
จลนศาสตร์ อ่านว่า จะ-ละ-นะ-สาด, จน-ละ-นะ-สาด
จักจั่น อ่านว่า จัก-กะ-จั่น
จั๊กจี้ อ่านว่า จั๊ก-กะ-จี้
จักรราศี อ่านว่า จัก-กระ-รา-สี
จัณฑาล อ่านว่า จัน-ทาน
จัตุสดมภ์ อ่านว่า จัด-ตุ-สะ-ดม
จันทรคติ อ่านว่า จัน-ทระ-คติ
จันทรคราส อ่านว่า จัน-ทระ-คราด
จันทรุปราคาอ่านว่า จัน-ทรุ-ปะ-รา-คา, จัน-ทะ-รุบ-ปะ-รา-คา
จิตนิยม อ่านว่า จิด-ตะ-นิ-ยม
จิตบำบัด อ่านว่า จิด-ตะ-บำ-บัด, จิด-บำ-บัด
จิตแพทย์ อ่านว่า จิด-ตะ-แพด
จิตรกรอ่านว่า จิด-ตะ-กอน
จิตรกรรม อ่านว่า จิด-ตระ-กำ
จิตวิทยา อ่านว่า จิด-ตะ-วิด-ทะ-ยา
จิตเวช อ่านว่า จิด-ตะ-เวด
จุติ อ่านว่า จุ-ติ, จุด-ติ
จุนสี อ่านว่า จุน-นะ-สี
จุลศักราช อ่านว่า จุน-ละ-สัก-กะ-หราด
เจตคติ อ่านว่า เจ-ตะ-คะ-ติ
เจตภูต อ่านว่า เจด-ตะ-พูด
เจตสิก อ่านว่า เจ-ตะ-สิก, เจด-ตะ-สิก
เจรจา อ่านว่า เจน-ระ-จา
โจรกรรม อ่านว่า โจ-ระ-กำ, โจน-ระ-กำ
โจรสลัด อ่านว่า โจน-สะ-หลัด
** โปรดติดตามในตอนที่ 2 ต่อไป **
6 ก.ย. 2554
การสมาสและการสนธิคำ
ในหัวข้อนี้เป็นเรื่องของวิธีการสร้างคำโดยการสมาสและการสนธิ
คำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต โดยปกติการสร้างคำใหม่โดย
วิธีการคำในภาษาอื่นมาใช้มีหลายวิธี เช่น การใช้อุปสรรค,
การใช้ปัจจัย, การใช้วิภัตติ, การสมาส, การสนธิ, การแผลงคำ
แต่ในตอนนี้จะให้ดูเฉพาะการสมาสและการสนธิคำก่อน
การสมาส
สมาส คือ วิธีการผสมคำ ของภาษาบาลีและสันสกฤต ไทยได้นำ
มาดัดแปลงเป็นวิธีการสมาสแบบภาษาไทย โดยมีหลักดังนี้
1. ต้องเป็นคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเท่านั้น เช่น
ราชการ ราชครู ราชทูต ราชบุตร ราชโอรส
2. ศัพท์ประกอบไว้หน้า ศัพท์หลักไว้หลัง เช่น
ปฐมเจดีย์ ภารกิจ สัตโลหะ อุดมคติ อุดมศึกษา
3. แปลความหมายจากหลังมาหน้า เช่น
ชัยภูมิ = ที่ตั้งทัพที่ทำ ให้ได้รับชัยชนะ
ยุทธวิธี = วิธีการทำ สงคราม
วาทศิลป์ = ศิลปะการพูด
วีรบุรุษ = บุรุษผู้กล้าหาญ
อักษรศาสตร์ = วิชาว่าด้วยตัวหนังสือ
4. ท้ายศัพท์ตัวแรกห้ามใส่รูปสระ อะ และตัวการันต์ เช่น
กาลเทศะ ไม่ใช่ กาละเทศะ
กิจการ ไม่ใช่ กิจะการ
ธุรการ ไม่ใช่ ธุระการ
แพทยศาสตร์ ไม่ใช่ แพทย์ศาสตร์
มนุษยธรรม ไม่ใช่ มนุษย์ธรรม
วารดิถี - ไม่ใช่ วาระดิถี
5. ต้องออกเสียงสระที่ท้ายศัพท์ตัวแรก
เกษตรกรรม อ่านว่า กะ – เสด – ตระ - กำ
ธาตุเจดีย์ อ่านว่า ทา – ตุ – เจ - ดี
ประวัติศาสตร์ อ่านว่า ประ – หวัด – ติ - สาด
สิทธิบัตร อ่านว่า สิด – ทิ - บัด
อุณหภูมิ อ่านว่า อุน – หะ - พูม
ยกเว้นบางคำ อ่านตามความนิยมโดยไม่ออกเสียงสระ
เช่น สุขศาลา ชาตินิยม ไตรรัตน์ บุรุษเพศ ชลบุรี
ธนบุรี ธาตุวิเคราะห์ สุภาพบุรุษ
6. คำ ว่า วร, พระ ตามด้วยภาษาบาลีสันสกฤตถือเป็นคำสมาส
เพราะ พระ แผลงมาจาก วร เช่น
พระกรรณ พระนลาภ พระนาสิก พระเนตร พระบัปผาสะ
พระบาท พระเสโท พระหทัย พระองค์ พระโอษฐ์
แต่คำว่า พระ ที่ประสมกับคำในภาษาอื่นไม่ถือคำสมาส เช่น
พระเก้าอี้ พระขนง พระขนน พระเขนย พระโธรน
พระสุหร่าย พระอู่
การสนธิ
การสนธิ คือการประสมคำของภาษาบาลีสันสกฤตถือว่า
เป็นคำ สมาสชนิดหนึ่งแต่เป็นคำสมาสที่มีการเปลี่ยนแปลง
รูปศัพท์ ไทยนำ มาดัดแปลงเป็นการสนธิแบบไทย โดยมีหลักดังนี้
1. ต้องเป็นคำ ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเท่านั้น
2. ศัพท์ประกอบไว้หน้า ศัพท์หลักไว้หลัง
3. แปลจากหลังมาหน้า
4. ถ้าเป็นสระสนธิ ศัพท์ตัวหลังจะขึ้นต้นด้วย ตัว อ
5.มีการเปลี่ยนแปลงรูปศัพท์ตามหลักที่จะกล่าวต่อไป
การสนธิ มีอยู่ 3 ชนิด คือ สระสนธิ พยัญชนะสนธิ นฤคหิตสนธิ
1. สระสนธิ คือ การนำ คำ บาลีสันสกฤตมาสนธิกับคำ
ที่ขึ้นต้นด้วยสระ มีหลักดังนี้
1.1) ตัดสระท้ายคำหน้าใช้สระหน้าคำหลัง เช่น
ขีปน + อาวุธ เป็น ขีปนาวุธ คทา + อาวุธ เป็น คทาวุธ
จินต + อาการ เป็น จินตนาการ ชล + อาลัย เป็น ชลาลัย
ทรัพย + อากร เป็น ทรัพยากร เทว + อาลัย เป็น เทวาลัย
ประชา + อากร เป็น ประชากร พุทธ + โอวาท เป็น พุทโธวาท
มหา + อรรณพ เป็น มหรรณพ มหา + อัศจรรย์ เป็น มหัศจรรย์
มหา + ไอศวรรย์ เป็น มไหสวรรค์ วชิร + อาวุธ เป็น วชิราวุธ
วร + โอกาส เป็น วโรกาส วิทย + อาการ เป็น วิทยาการ
วิทย + อาลัย เป็น วิทยาลัย ศิลป + อากร เป็น ศิลปากร
อน + เอก เป็น อเนก
1.2) ตัดสระท้ายคำหน้าใช้สระหน้าคำหลัง แต่เปลี่ยนสระหน้าคำหลัง
จาก อะ เป็น อา จาก อิ เป็น เอ จาก อุ เป็น อู, โอ เสียก่อน เช่น
** ราช + อธิราช เปลี่ยน อะ หลัง เป็น อา แล้วสนธิเป็น ราชาธิราช
คำอื่นเช่น
ประชา + อธิปไตย เป็น ประชาธิปไตย
ธรรม + อธิปไตย เป็น ธรรมาธิปไตย
เทศ + อภิบาล เป็น เทศาภิบาล
ธรรม + อธรรม เป็น ธรรมาธรรม
ทูต + อนุทูต เป็น ทูตานุทูต
ฐาน + อนุกรม เป็น ฐานานุกรม
** ราม + อิศวร เปลี่ยน อิ หลัง เป็น เอ แล้วสนธิเป็น ราเมศวร
คำอื่นเช่น
ปรม + อินทร์ เป็น ปรเมนทร์
นร + อิศวร เป็น นเรศวร
นร + อินทร์ เป็น นเรนทร์
มหา + อิสี เป็น มเหสี
ยกเว้นบางคำเช่น
ภูมิ + อินทร์ เป็น ภูมินทร์
กรี + อินทร์ เป็น กรินทร์
โกสี + อินทร์ เป็น โกสินทร์
** ราช + อุปโภค เปลี่ยน อุ หลัง เป็น อู สนธิเป็น ราชูปโภค
** ราช + อุบาย เปลี่ยน อุ หลัง เป็น โอ สนธิเป็น ราโชบาย
คุณ + อุปการ เป็น คุณูปการ
ชล + อุทร เป็น ชโลทร
นย + อุบาย เป็น นโยบาย
ราช + อุทิศ เป็น ราชูทิศ
ราช + อุปถัมภ์ เป็น ราชูปถัมภ์
ราชินี + อุปถัมภ์ เป็น ราชินูปถัมภ์
สาธารณ + อุปโภค เป็น สาธารณูปโภค
ยกเว้น มัคค + อุเทศก์ – มัคคุเทศก์
1.3) เปลี่ยนสระที่ท้ายคำหน้าจาก อิ อี เป็น ย จาก อุ อู เป็น ว
รติ + อารมณ์ เปลี่ยน อิ เป็น ย จะได้ รตย สนธิเป็น รตยารมณ์,รัตยารมณ์
คำอื่นเช่น
สามัคคี + อาจารย์ เป็น สามัคยาจารย์
อัคคี + โอภาส เป็น อัคโยภาส
รังสี + โอภาส เป็น รังสโยภาส
อธิ + อาศัย เป็น อัธยาศัย
ราชินี + อนุสรณ์ เป็น ราชินยานุสรณ์
ยกเว้น
หัตถี + อาจารย์ เป็น หัตถาจารย์
ศักดิ + อานุภาพ เป็น ศักดานุภาพ
** ธนู + อาคม เปลี่ยน อู เป็น ว เป็น ธนว สนธิเป็น ธันวาคม
เหตุ + อเนกรรถ เป็น เหตวาเนกรรถ
สินธุ + อานนท์ เป็น สินธวานนท์
จตุ + อังค์ เป็น จัตวางค์
2. พยัญชนะสนธิ คือ คำ บาลีสันสกฤตที่นำ มาสนธิกับพยัญชนะ
มีหลักดังนี้
2.1) คำ ที่ลงท้ายด้วย ส สนธิกับพยัญชนะ เปลี่ยน ส เป็น โ เช่น
มนัส + ธรรม เป็น มโนธรรม
มนัส + มัย เป็น มโนมัย
มนัส + กรรม เป็น มโนกรรม
มนัส + คติ เป็น มโนคติ
รหัส + ฐาน เป็น รโหฐาน
2.2) อุปสรรค ทุสุ กัน นิสุ สนธิกับพยัญชนะ เปลี่ยน ส เป็น ร เช่น
ทุส + กรรม เป็น ทุรกรรม, ทรกรรม
ทุส + กันดาร เป็น ทุรกันดาร
ทุส + ชน เป็น ทุรชน, ทรชน
ทุส + พล เป็น ทุรพล, ทรพล
ทุส + พิษ เป็น ทุรพิษ, ทรพิษ
ทุส + ยศ เป็น ทุรยศ, ทรยศ
ทุส + ยุค เป็น ทุรยุค, ทรยุค
ทุส + ราชย์ เป็น ทุรราชย์, ทรราช
ทุส + ลักษณ์ เป็น ทุรลักษณ์, ทรลักษณ์
นิส + กรรม เป็น นิรกรรม
นิส + คุณ เป็น นิรคุณ, เนรคุณ
นิส + ทุกข์ เป็น นิรทุกข์
นิส + เทศ เป็น นิรเทศ, เนรเทศ
นิส + โทษ เป็น นิรโทษ
นิส + ภัย เป็น นิรภัย
นิส + อาศ เป็น นิราศ
3. นฤคหิตสนธิ คือ คำ บาลีสันสกฤตที่นำ มาสนธิกับ นฤคหิต
มีหลักดังนี้
3.1) นฤคหิต สนธิกับสร เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ม เช่น
สํ + อาคม เป็น สมาคม สํ + อิทธิ เป็น สมิทธิ
สํ + อาทาน เป็น สมาทาน สํ + ฤทธิ์ เป็น สัมฤทธิ์
สํ + อาบัติ เป็น สมาบัติ สํ + อาโยค เป็น สมาโยค
สํ + อุจเฉท เป็น สมุจเฉท สํ + อุทัย เป็น สมุทัย
3.2) นฤคหิต สนธิกับพยัญชนะวรรค เปลี่ยน นฤคหิต
เป็น พยัญชนะท้ายวรรค
** สนธิกับวรรค กะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ง เช่น
สํ + กร เป็น สังกร สํ + เกต เป็น สังเกต
สํ + ขาร เป็น สังขาร สํ + คม เป็น สังคม
สํ + คีต เป็น สังคีต สํ + ฆาฏิ เป็น สังฆาฏิ
**สนธิกับวรรค จะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ญ เช่น
สํ + จร เป็น สัญจร สํ + ชาติ เป็น สัญชาติ
สํ + ญา เป็น สัญญา สํ + ญาณ เป็น สัญญาณ
** สนธิกับวรรค ฏะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ณ เช่น
สํ + ฐาน เป็น สัณฐาน สํ + ฐิติ เป็น สัณฐิติ
** สนธิกับวรรค ตะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น น เช่น
สํ + ดาน เป็น สันดาน สํ + เทศ เป็น สันเทศ,สนเทศ
สํ + นิบาต เป็น สันนิบาต สํ + นิวาส เป็น สันนิวาส
สํ + โดษ เป็น สันโดษ สํ + ดาป เป็น สันดาป
** สนธิกับวรรค ปะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ม เช่น
สํ + บัติ เป็น สมบัติ สํ + บูรณ์ เป็น สมบูรณ์
สํ + ปทา เป็น สัมปทา สํ + ปทาน เป็น สัมปทาน
สํ + ผัส เป็น สัมผัส สํ + พล เป็น สัมพล
สํ + พันธ์ เป็น สัมพันธ์ สํ + พงศ์ เป็น สมพงศ์
สํ +พุทธ เป็น สัมพุทธ สํ + เพช เป็น สมเพช
สํ + ภพ เป็น สมภพ
3.3) นฤคหิตสนธิกับเศษวรรค เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ง ก่อนสนธิ เช่น
สํ + โยค เป็น สังโยค สํ + วร เป็น สังวร
สํ + หรณ์ เป็น สังหรณ์ สํ + วาส เป็น สังวาส
สํ + สิทธิ เป็น สังสิทธิ สํ + หาร เป็น สังหาร
* * * * *
คำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต โดยปกติการสร้างคำใหม่โดย
วิธีการคำในภาษาอื่นมาใช้มีหลายวิธี เช่น การใช้อุปสรรค,
การใช้ปัจจัย, การใช้วิภัตติ, การสมาส, การสนธิ, การแผลงคำ
แต่ในตอนนี้จะให้ดูเฉพาะการสมาสและการสนธิคำก่อน
การสมาส
สมาส คือ วิธีการผสมคำ ของภาษาบาลีและสันสกฤต ไทยได้นำ
มาดัดแปลงเป็นวิธีการสมาสแบบภาษาไทย โดยมีหลักดังนี้
1. ต้องเป็นคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเท่านั้น เช่น
ราชการ ราชครู ราชทูต ราชบุตร ราชโอรส
2. ศัพท์ประกอบไว้หน้า ศัพท์หลักไว้หลัง เช่น
ปฐมเจดีย์ ภารกิจ สัตโลหะ อุดมคติ อุดมศึกษา
3. แปลความหมายจากหลังมาหน้า เช่น
ชัยภูมิ = ที่ตั้งทัพที่ทำ ให้ได้รับชัยชนะ
ยุทธวิธี = วิธีการทำ สงคราม
วาทศิลป์ = ศิลปะการพูด
วีรบุรุษ = บุรุษผู้กล้าหาญ
อักษรศาสตร์ = วิชาว่าด้วยตัวหนังสือ
4. ท้ายศัพท์ตัวแรกห้ามใส่รูปสระ อะ และตัวการันต์ เช่น
กาลเทศะ ไม่ใช่ กาละเทศะ
กิจการ ไม่ใช่ กิจะการ
ธุรการ ไม่ใช่ ธุระการ
แพทยศาสตร์ ไม่ใช่ แพทย์ศาสตร์
มนุษยธรรม ไม่ใช่ มนุษย์ธรรม
วารดิถี - ไม่ใช่ วาระดิถี
5. ต้องออกเสียงสระที่ท้ายศัพท์ตัวแรก
เกษตรกรรม อ่านว่า กะ – เสด – ตระ - กำ
ธาตุเจดีย์ อ่านว่า ทา – ตุ – เจ - ดี
ประวัติศาสตร์ อ่านว่า ประ – หวัด – ติ - สาด
สิทธิบัตร อ่านว่า สิด – ทิ - บัด
อุณหภูมิ อ่านว่า อุน – หะ - พูม
ยกเว้นบางคำ อ่านตามความนิยมโดยไม่ออกเสียงสระ
เช่น สุขศาลา ชาตินิยม ไตรรัตน์ บุรุษเพศ ชลบุรี
ธนบุรี ธาตุวิเคราะห์ สุภาพบุรุษ
6. คำ ว่า วร, พระ ตามด้วยภาษาบาลีสันสกฤตถือเป็นคำสมาส
เพราะ พระ แผลงมาจาก วร เช่น
พระกรรณ พระนลาภ พระนาสิก พระเนตร พระบัปผาสะ
พระบาท พระเสโท พระหทัย พระองค์ พระโอษฐ์
แต่คำว่า พระ ที่ประสมกับคำในภาษาอื่นไม่ถือคำสมาส เช่น
พระเก้าอี้ พระขนง พระขนน พระเขนย พระโธรน
พระสุหร่าย พระอู่
การสนธิ
การสนธิ คือการประสมคำของภาษาบาลีสันสกฤตถือว่า
เป็นคำ สมาสชนิดหนึ่งแต่เป็นคำสมาสที่มีการเปลี่ยนแปลง
รูปศัพท์ ไทยนำ มาดัดแปลงเป็นการสนธิแบบไทย โดยมีหลักดังนี้
1. ต้องเป็นคำ ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเท่านั้น
2. ศัพท์ประกอบไว้หน้า ศัพท์หลักไว้หลัง
3. แปลจากหลังมาหน้า
4. ถ้าเป็นสระสนธิ ศัพท์ตัวหลังจะขึ้นต้นด้วย ตัว อ
5.มีการเปลี่ยนแปลงรูปศัพท์ตามหลักที่จะกล่าวต่อไป
การสนธิ มีอยู่ 3 ชนิด คือ สระสนธิ พยัญชนะสนธิ นฤคหิตสนธิ
1. สระสนธิ คือ การนำ คำ บาลีสันสกฤตมาสนธิกับคำ
ที่ขึ้นต้นด้วยสระ มีหลักดังนี้
1.1) ตัดสระท้ายคำหน้าใช้สระหน้าคำหลัง เช่น
ขีปน + อาวุธ เป็น ขีปนาวุธ คทา + อาวุธ เป็น คทาวุธ
จินต + อาการ เป็น จินตนาการ ชล + อาลัย เป็น ชลาลัย
ทรัพย + อากร เป็น ทรัพยากร เทว + อาลัย เป็น เทวาลัย
ประชา + อากร เป็น ประชากร พุทธ + โอวาท เป็น พุทโธวาท
มหา + อรรณพ เป็น มหรรณพ มหา + อัศจรรย์ เป็น มหัศจรรย์
มหา + ไอศวรรย์ เป็น มไหสวรรค์ วชิร + อาวุธ เป็น วชิราวุธ
วร + โอกาส เป็น วโรกาส วิทย + อาการ เป็น วิทยาการ
วิทย + อาลัย เป็น วิทยาลัย ศิลป + อากร เป็น ศิลปากร
อน + เอก เป็น อเนก
1.2) ตัดสระท้ายคำหน้าใช้สระหน้าคำหลัง แต่เปลี่ยนสระหน้าคำหลัง
จาก อะ เป็น อา จาก อิ เป็น เอ จาก อุ เป็น อู, โอ เสียก่อน เช่น
** ราช + อธิราช เปลี่ยน อะ หลัง เป็น อา แล้วสนธิเป็น ราชาธิราช
คำอื่นเช่น
ประชา + อธิปไตย เป็น ประชาธิปไตย
ธรรม + อธิปไตย เป็น ธรรมาธิปไตย
เทศ + อภิบาล เป็น เทศาภิบาล
ธรรม + อธรรม เป็น ธรรมาธรรม
ทูต + อนุทูต เป็น ทูตานุทูต
ฐาน + อนุกรม เป็น ฐานานุกรม
** ราม + อิศวร เปลี่ยน อิ หลัง เป็น เอ แล้วสนธิเป็น ราเมศวร
คำอื่นเช่น
ปรม + อินทร์ เป็น ปรเมนทร์
นร + อิศวร เป็น นเรศวร
นร + อินทร์ เป็น นเรนทร์
มหา + อิสี เป็น มเหสี
ยกเว้นบางคำเช่น
ภูมิ + อินทร์ เป็น ภูมินทร์
กรี + อินทร์ เป็น กรินทร์
โกสี + อินทร์ เป็น โกสินทร์
** ราช + อุปโภค เปลี่ยน อุ หลัง เป็น อู สนธิเป็น ราชูปโภค
** ราช + อุบาย เปลี่ยน อุ หลัง เป็น โอ สนธิเป็น ราโชบาย
คุณ + อุปการ เป็น คุณูปการ
ชล + อุทร เป็น ชโลทร
นย + อุบาย เป็น นโยบาย
ราช + อุทิศ เป็น ราชูทิศ
ราช + อุปถัมภ์ เป็น ราชูปถัมภ์
ราชินี + อุปถัมภ์ เป็น ราชินูปถัมภ์
สาธารณ + อุปโภค เป็น สาธารณูปโภค
ยกเว้น มัคค + อุเทศก์ – มัคคุเทศก์
1.3) เปลี่ยนสระที่ท้ายคำหน้าจาก อิ อี เป็น ย จาก อุ อู เป็น ว
รติ + อารมณ์ เปลี่ยน อิ เป็น ย จะได้ รตย สนธิเป็น รตยารมณ์,รัตยารมณ์
คำอื่นเช่น
สามัคคี + อาจารย์ เป็น สามัคยาจารย์
อัคคี + โอภาส เป็น อัคโยภาส
รังสี + โอภาส เป็น รังสโยภาส
อธิ + อาศัย เป็น อัธยาศัย
ราชินี + อนุสรณ์ เป็น ราชินยานุสรณ์
ยกเว้น
หัตถี + อาจารย์ เป็น หัตถาจารย์
ศักดิ + อานุภาพ เป็น ศักดานุภาพ
** ธนู + อาคม เปลี่ยน อู เป็น ว เป็น ธนว สนธิเป็น ธันวาคม
เหตุ + อเนกรรถ เป็น เหตวาเนกรรถ
สินธุ + อานนท์ เป็น สินธวานนท์
จตุ + อังค์ เป็น จัตวางค์
2. พยัญชนะสนธิ คือ คำ บาลีสันสกฤตที่นำ มาสนธิกับพยัญชนะ
มีหลักดังนี้
2.1) คำ ที่ลงท้ายด้วย ส สนธิกับพยัญชนะ เปลี่ยน ส เป็น โ เช่น
มนัส + ธรรม เป็น มโนธรรม
มนัส + มัย เป็น มโนมัย
มนัส + กรรม เป็น มโนกรรม
มนัส + คติ เป็น มโนคติ
รหัส + ฐาน เป็น รโหฐาน
2.2) อุปสรรค ทุสุ กัน นิสุ สนธิกับพยัญชนะ เปลี่ยน ส เป็น ร เช่น
ทุส + กรรม เป็น ทุรกรรม, ทรกรรม
ทุส + กันดาร เป็น ทุรกันดาร
ทุส + ชน เป็น ทุรชน, ทรชน
ทุส + พล เป็น ทุรพล, ทรพล
ทุส + พิษ เป็น ทุรพิษ, ทรพิษ
ทุส + ยศ เป็น ทุรยศ, ทรยศ
ทุส + ยุค เป็น ทุรยุค, ทรยุค
ทุส + ราชย์ เป็น ทุรราชย์, ทรราช
ทุส + ลักษณ์ เป็น ทุรลักษณ์, ทรลักษณ์
นิส + กรรม เป็น นิรกรรม
นิส + คุณ เป็น นิรคุณ, เนรคุณ
นิส + ทุกข์ เป็น นิรทุกข์
นิส + เทศ เป็น นิรเทศ, เนรเทศ
นิส + โทษ เป็น นิรโทษ
นิส + ภัย เป็น นิรภัย
นิส + อาศ เป็น นิราศ
3. นฤคหิตสนธิ คือ คำ บาลีสันสกฤตที่นำ มาสนธิกับ นฤคหิต
มีหลักดังนี้
3.1) นฤคหิต สนธิกับสร เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ม เช่น
สํ + อาคม เป็น สมาคม สํ + อิทธิ เป็น สมิทธิ
สํ + อาทาน เป็น สมาทาน สํ + ฤทธิ์ เป็น สัมฤทธิ์
สํ + อาบัติ เป็น สมาบัติ สํ + อาโยค เป็น สมาโยค
สํ + อุจเฉท เป็น สมุจเฉท สํ + อุทัย เป็น สมุทัย
3.2) นฤคหิต สนธิกับพยัญชนะวรรค เปลี่ยน นฤคหิต
เป็น พยัญชนะท้ายวรรค
** สนธิกับวรรค กะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ง เช่น
สํ + กร เป็น สังกร สํ + เกต เป็น สังเกต
สํ + ขาร เป็น สังขาร สํ + คม เป็น สังคม
สํ + คีต เป็น สังคีต สํ + ฆาฏิ เป็น สังฆาฏิ
**สนธิกับวรรค จะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ญ เช่น
สํ + จร เป็น สัญจร สํ + ชาติ เป็น สัญชาติ
สํ + ญา เป็น สัญญา สํ + ญาณ เป็น สัญญาณ
** สนธิกับวรรค ฏะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ณ เช่น
สํ + ฐาน เป็น สัณฐาน สํ + ฐิติ เป็น สัณฐิติ
** สนธิกับวรรค ตะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น น เช่น
สํ + ดาน เป็น สันดาน สํ + เทศ เป็น สันเทศ,สนเทศ
สํ + นิบาต เป็น สันนิบาต สํ + นิวาส เป็น สันนิวาส
สํ + โดษ เป็น สันโดษ สํ + ดาป เป็น สันดาป
** สนธิกับวรรค ปะ เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ม เช่น
สํ + บัติ เป็น สมบัติ สํ + บูรณ์ เป็น สมบูรณ์
สํ + ปทา เป็น สัมปทา สํ + ปทาน เป็น สัมปทาน
สํ + ผัส เป็น สัมผัส สํ + พล เป็น สัมพล
สํ + พันธ์ เป็น สัมพันธ์ สํ + พงศ์ เป็น สมพงศ์
สํ +พุทธ เป็น สัมพุทธ สํ + เพช เป็น สมเพช
สํ + ภพ เป็น สมภพ
3.3) นฤคหิตสนธิกับเศษวรรค เปลี่ยน นฤคหิต เป็น ง ก่อนสนธิ เช่น
สํ + โยค เป็น สังโยค สํ + วร เป็น สังวร
สํ + หรณ์ เป็น สังหรณ์ สํ + วาส เป็น สังวาส
สํ + สิทธิ เป็น สังสิทธิ สํ + หาร เป็น สังหาร
* * * * *
4 ก.ย. 2554
ชื่อเต็มของกรุงเทพ
พวกเรายังจำชื่อเติมๆของกรุงเทพฯ กันได้หรือเปล่า
ถ้าจำได้ไม่เราก็มาทบทวนกันหน่อย แถมภาษาอังกฤษ
กับแปลให้อ่านกันด้วย....เริ่มกันเลย
กรุงเทพมหานคร อมรรัตรโกสินทร์ มหินทรายุธยา
City of Angels, Great City of Immortals,
พระนครอันกว้างใหญ่ดุจเทพนคร เป็นที่สถิตของพระแก้วมรกต
เป็นนครที่ไม่มีใครรบชนะได้
มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์
Magnificent City of the Nine Gems, Seat of the King,
มีความงามอันมั่นคงและเจริญยิ่ง เป็นเมืองหลวงที่บริบูรณ์
ด้วยแก้วเก้าประการ น่ารื่นรมย์ยิ่ง
อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต
City of Royal Palaces, Home of the Gods Incarnate,
มีพระราชนิเวศใหญ่โตมากมาย เป็นวิมานเทพที่ประทับ
ของพระราชาผู้อวตารลงมา
สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์
Erected by Visvakarman at Indra's Behest.
ซึ่งท้าวสักกเทวราชพระราชทานให้ พระวิษณุกรรมลงมาเนรมิตไว้
โอเค... หรือเปล่า.???
ถ้าจำได้ไม่เราก็มาทบทวนกันหน่อย แถมภาษาอังกฤษ
กับแปลให้อ่านกันด้วย....เริ่มกันเลย
กรุงเทพมหานคร อมรรัตรโกสินทร์ มหินทรายุธยา
City of Angels, Great City of Immortals,
พระนครอันกว้างใหญ่ดุจเทพนคร เป็นที่สถิตของพระแก้วมรกต
เป็นนครที่ไม่มีใครรบชนะได้
มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์
Magnificent City of the Nine Gems, Seat of the King,
มีความงามอันมั่นคงและเจริญยิ่ง เป็นเมืองหลวงที่บริบูรณ์
ด้วยแก้วเก้าประการ น่ารื่นรมย์ยิ่ง
อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต
City of Royal Palaces, Home of the Gods Incarnate,
มีพระราชนิเวศใหญ่โตมากมาย เป็นวิมานเทพที่ประทับ
ของพระราชาผู้อวตารลงมา
สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์
Erected by Visvakarman at Indra's Behest.
ซึ่งท้าวสักกเทวราชพระราชทานให้ พระวิษณุกรรมลงมาเนรมิตไว้
โอเค... หรือเปล่า.???
คำที่มาจากบาลี-สันสกฤต
ครูรวบรวมคำมาจากคำบาลีและสันสกฤตมาให้ดูกันอีกรอบ
ตัวอย่างคำที่มาจากบาลี
กิริยา กีฬา ขณะ จริยา จุฬา ญาณ ญาติ ฐาน
ฐาปนา ตัณหา ถาวร ทุกข์ นิจ นิพพาน นิสิต
บุญ ปฏิเสธ ปฐม ปัจฉิม ปิตุ มัจฉา มัจฉา
มัชฌิมา โมลี รังสี รัฐ เรขา วชิระ วัฒนา
วิชชา วิชา วิตถาร วุฑฒิ เวช สงฆ์ สมภาร
สัจจะ สันติ สามัญ สามี สาวก สิกขา สิทธิ
เสนา อัคคี อิสิ อุตุ โอสถ โอฬาร
ตัวอย่างคำที่มาจากสันสกฤต
กรรม กระดาษ กรีฑา กฤษณา กษัตริย์
เกษตร เกษม เกษียณ เกษียร ครุฑ
คฤหาสน์ ดรรชนี ดาษดา ธรรมศาสตร์
เนตร บำราศ ประจิม ประพฤติ ปราณี
ปราศ พฤกษ์ พฤศจิกายน พฤษภ พัสดุ
พิศ พิษ พิสดาร ภัสดา มนุษย์ มฤตยู
มัธยม รัศมี ราษฎร ฤทธิ์ ฤษี เลขา
เลิศ วัชระ วิทยา วิทยุ วิศาล วิเศษ
วิเศษ ศรี ศอก ศากยะ ศาสนา
ศิลปากร ศึก ศึกษาศาสตร์ สตรี
สวรรค์ สวามี สัตย์ สัตว์ เสนา เสวก
หฤทัย อภิเษก อยุธยา อัคนี อังกฤษ
อัศจรรย์ อาญา อาศรม อาศัย อินทร์
อิศวร โอษฐ์
* * * * *
ตัวอย่างคำที่มาจากบาลี
กิริยา กีฬา ขณะ จริยา จุฬา ญาณ ญาติ ฐาน
ฐาปนา ตัณหา ถาวร ทุกข์ นิจ นิพพาน นิสิต
บุญ ปฏิเสธ ปฐม ปัจฉิม ปิตุ มัจฉา มัจฉา
มัชฌิมา โมลี รังสี รัฐ เรขา วชิระ วัฒนา
วิชชา วิชา วิตถาร วุฑฒิ เวช สงฆ์ สมภาร
สัจจะ สันติ สามัญ สามี สาวก สิกขา สิทธิ
เสนา อัคคี อิสิ อุตุ โอสถ โอฬาร
ตัวอย่างคำที่มาจากสันสกฤต
กรรม กระดาษ กรีฑา กฤษณา กษัตริย์
เกษตร เกษม เกษียณ เกษียร ครุฑ
คฤหาสน์ ดรรชนี ดาษดา ธรรมศาสตร์
เนตร บำราศ ประจิม ประพฤติ ปราณี
ปราศ พฤกษ์ พฤศจิกายน พฤษภ พัสดุ
พิศ พิษ พิสดาร ภัสดา มนุษย์ มฤตยู
มัธยม รัศมี ราษฎร ฤทธิ์ ฤษี เลขา
เลิศ วัชระ วิทยา วิทยุ วิศาล วิเศษ
วิเศษ ศรี ศอก ศากยะ ศาสนา
ศิลปากร ศึก ศึกษาศาสตร์ สตรี
สวรรค์ สวามี สัตย์ สัตว์ เสนา เสวก
หฤทัย อภิเษก อยุธยา อัคนี อังกฤษ
อัศจรรย์ อาญา อาศรม อาศัย อินทร์
อิศวร โอษฐ์
* * * * *
คำยืมจากภาษาอังกฤษ
คำเหล่าเป็นตัวอย่างของคำยืมจากภาษาอังกฤษ
กราฟ (graph) รูปของความสัมพันธ์ของตัวแปร
ก๊อก (cork) เครื่องปิด-เปิดน้ำจากท่อ
กอซ (gauze) ผ้าบางพันผรือปิดแผล
ก๊อปปี้ (copy) กระดาษที่ใช้ทำสำเนา
กอล์ฟ (golf) กีฬาใช้ไม้ตีลูกกลมผ่านพื้นที่ขวางกั้น
กะรัต (carat) หน่วยมาตราชั่งเพชรพลอย
กะละแม (caramel) ขนมทำด้วยข้าวเหนียว กะทิ และน้ำตาล
นำมากวนรวมกันจนเหนียวเป็นสีดำ
กัปตัน (captain) หัวนายเรือ
ก๊าซ (gas) อากาศธาตุ
การ์ด (card) บัตร, บัตรเชิญ
การ์ตูน (cartoon)
กีตาร์ (guitar)
กุ๊ก (cook) พ่อครัว
เกม (game) การเล่น, การแข่งขัน
เกรด (grade) ระดับคะแนน, ชั้นเรียน
เกียร์ (gear) ส่วนของรถต่อจากคลัทช์
แก๊ง (gang) กลุ่มคน
แก๊ป (cap) ชื่อหมวกมีกระบังหน้า
โกโก้ (cocoa) ชื่อเครื่องดื่มที่ทำมาจากเมล็ดผลโกโก้
โกล์ (goal) ประตูฟุตบอล
ไกด์ (guide) ผู้นำเที่ยว
ครีม (cream) หัวน้ำนมส่วนที่ลอยขึ้นมา
คลาสสิก (classic) ดีถึงขนาด
คลินิก (clinic)
คอตตอนบัด (cotton bud) สำลีพันปลายไม้
คอนกรีต (concrete) ส่วนผสมของ ซีเมนต์ หิน ทราย น้ำผสมกัน
คอฟฟีเมต (coffee mate) ครีมเทียมใส่กาแฟ
คอมพิวเตอร์ (computer)
เคลียร์ (clear) ทำให้ชัดเจน
เต็นท์ (tent) กระโจม
โลโก้ (logo) สัญลักษณ์ของร้าน, หมู่คณะ
* * * * *
กราฟ (graph) รูปของความสัมพันธ์ของตัวแปร
ก๊อก (cork) เครื่องปิด-เปิดน้ำจากท่อ
กอซ (gauze) ผ้าบางพันผรือปิดแผล
ก๊อปปี้ (copy) กระดาษที่ใช้ทำสำเนา
กอล์ฟ (golf) กีฬาใช้ไม้ตีลูกกลมผ่านพื้นที่ขวางกั้น
กะรัต (carat) หน่วยมาตราชั่งเพชรพลอย
กะละแม (caramel) ขนมทำด้วยข้าวเหนียว กะทิ และน้ำตาล
นำมากวนรวมกันจนเหนียวเป็นสีดำ
กัปตัน (captain) หัวนายเรือ
ก๊าซ (gas) อากาศธาตุ
การ์ด (card) บัตร, บัตรเชิญ
การ์ตูน (cartoon)
กีตาร์ (guitar)
กุ๊ก (cook) พ่อครัว
เกม (game) การเล่น, การแข่งขัน
เกรด (grade) ระดับคะแนน, ชั้นเรียน
เกียร์ (gear) ส่วนของรถต่อจากคลัทช์
แก๊ง (gang) กลุ่มคน
แก๊ป (cap) ชื่อหมวกมีกระบังหน้า
โกโก้ (cocoa) ชื่อเครื่องดื่มที่ทำมาจากเมล็ดผลโกโก้
โกล์ (goal) ประตูฟุตบอล
ไกด์ (guide) ผู้นำเที่ยว
ครีม (cream) หัวน้ำนมส่วนที่ลอยขึ้นมา
คลาสสิก (classic) ดีถึงขนาด
คลินิก (clinic)
คอตตอนบัด (cotton bud) สำลีพันปลายไม้
คอนกรีต (concrete) ส่วนผสมของ ซีเมนต์ หิน ทราย น้ำผสมกัน
คอฟฟีเมต (coffee mate) ครีมเทียมใส่กาแฟ
คอมพิวเตอร์ (computer)
เคลียร์ (clear) ทำให้ชัดเจน
เต็นท์ (tent) กระโจม
โลโก้ (logo) สัญลักษณ์ของร้าน, หมู่คณะ
* * * * *
คำยืมจากภาษาสันสกฤต
ตอนนี้เป็นต้วอย่างคำต่างๆที่เรายืมจากภาษาสันสกฤต
กนิษฐ์, กนิษฐา (น้อง)
กรกฎ (กอระกด) ปู
กรม (กฺรม) ลำดับ
กรรณ (กัน) หู, ใบหู
กรรณิกา (กัน-) ดอกไม้
กรรม (กำ) การกระทำ
กรรมกร (กำ-มะ-กอน) คนงาน, ลูกจ้าง (กรฺม+ กร)
กรรมการ (กำ-มะ-กาน) คณะบุคคลที่ร่วมกันทำงาน (กรฺม + การ)
กรรมฐาน (กำ-มะ-ถาน) ที่ตั้งแห่งการงาน หมายเอาอุบายทางใจ
กรรมพันธุ์ (กำ-มะ-พัน) มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ (กรฺม + พนฺธุ)
กรรมวาจา (กำ-มะ-วา-จา) คำประกาศกิจการในท่ามกลางสงฆ์ (กรฺม + วาจา)
กรรมสิทธิ์ (กำ-มะ-สิด) ความเป็นเจ้าของทรัพย์สิน (กรฺม + สิทฺธิ)
กระษาปณ์, กษาปณ์ (-สาบ) เงินตราที่ทำด้วยโลหะ
กริยา คำที่แสดงอาการของนาม
กรีฑา กีฬาประเภทลู่และลาน
กฤษฎี (กฺริด-สะ-ดี) รูป
กษมา (กะ-สะ-มา) ความอดกลั้น, กล่าวคำขอโทษ
กษัตริย์ (กะ-สัด) พระเจ้าแผ่นดิน
กันยา นางงาม, สาวน้อย
กัลป์ ระยะเวลานานมาก
กัลปพฤกษ์ (กัน-ละ-ปะ-พรึก) ต้นไม้ที่เชื่อกันว่าให้ผลตามที่คิด
กัลปาวสาน (กัน-ละ-ปา-วะ-สาน) ที่สุดแห่งระยะแวลาอันยาวนาน (กลฺป + อวสาน)
กาญจนา (กาน-จะ-นา)ทอง
กานต์ เป็นที่รัก
กาพย์ คำร้อยกรองจำพวกหนึ่ง
กายกรรม (กาย-ยะ-กำ) การกระทำทางกาย (กาย + กรฺม)
กาลกิณี (กาละ-, กานละ) สิ่งที่อัปมงคล
กาลเทศะ (กา-ละ-เท-สะ) เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร
กาลี ชั่วร้าย, เสนียดจัญไร
กาสร (กา-สอน) ควาย
กำจร (กำ-จอน) ฟุ้งไปในอากาศ
กีรติ (กี-ระ-ติ) ชื่อเสียง, ความยกย่องนับถือ
กุลบุตร (กุล-ละ-บุด) ลูกชายผู้มีตระกูล
กุลสตรี (กุนละสัดตฺรี) หญิงผู้มีตระกูล
กุศล (-สน) สิ่งที่ดีที่ชอบ, บุญ
เกศ (เกด) ผม, หัว
เกษตร (กะ-เสด) ที่ดิน, ทุ่งนา, ไร่
เกษม (กะ-เสม) ความสุขสบาย, ความปลอดภัย
เกษียณ (กะ-เสียน) สิ้นไป
เกษียรสมุทร ทะเลน้ำนม (กฺษีร + สมุทร)
เกียรติ์ (เกียน) ชื่อเสียง, ความยกย่องนับถือ
โกเมน พลอยสีแดงเข้ม
โกรธ (โกฺรด) ขุ่นเคืองใจอย่างแรง ; ไม่พอใจมาก
โกศ (โกด) ที่ใส่กระดูก
โกศล (โก-สน) ฉลาด
คเชนทร์ (คะ-เชน) พญาช้าง (คช + อินฺทร)
คณาจารย์ คณะอาจารย์ (คณ + อาจารฺย)
คณิตศาสตร์ (คะ-นิด-ตะ-สาด) วิชาเกี่ยวกับการคำนวณ (คณิต + ศาสฺตฺรย)
ครรภ์ (คัน) ตั้งท้อง
คราส (คฺราด) กิน, จับ, ถือ
ครุฑ (คฺรุด) ชื่อของพญานกที่เป็นพาหนะของพระนารายณ์
คฤหบดี (คะ-รึ-หะ-บอ-ดี) คนที่มีฐานะดี
คฤหัสถ์ (คะรึหัด) ฆราวาส, ผู้ครองเรือน
คามภีร์ (คามพี) ลึกซึ้ง
คุปต์ รักษา, คุ้มครอง, ปกครอง
เคหสถาน (เคหะ-) บ้านเรือน
เคารพ (เคา-รบ) แสดงอาการนับถือ, ไม่ล่วงเกิน
โคตร (โคด) วงศ์ตระกูล, เผ่าพันธุ์, ต้นสกุล
โฆษก (โค-สก) ผู้ประกาศ, ผู้โฆษณา
โฆษณา (โคด-สะ-นา) ป่าวประกาศ
โฆษิต กึกก้อง, ป่าวร้อง
จงกรม (จงกฺรม) การทำสมาธิด้วยการเดิน
จตุร สี่
จรรยา (จัน-ยา) ความประพฤติที่ดี
จักร (จัก) อาวุธเป็นวงกลมมีแฉกโดยรอบ
จักรพรรดิ (จักกระพัด) พระราชาธิราช, ราชาแห่งราชา
* * * * *
กนิษฐ์, กนิษฐา (น้อง)
กรกฎ (กอระกด) ปู
กรม (กฺรม) ลำดับ
กรรณ (กัน) หู, ใบหู
กรรณิกา (กัน-) ดอกไม้
กรรม (กำ) การกระทำ
กรรมกร (กำ-มะ-กอน) คนงาน, ลูกจ้าง (กรฺม+ กร)
กรรมการ (กำ-มะ-กาน) คณะบุคคลที่ร่วมกันทำงาน (กรฺม + การ)
กรรมฐาน (กำ-มะ-ถาน) ที่ตั้งแห่งการงาน หมายเอาอุบายทางใจ
กรรมพันธุ์ (กำ-มะ-พัน) มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ (กรฺม + พนฺธุ)
กรรมวาจา (กำ-มะ-วา-จา) คำประกาศกิจการในท่ามกลางสงฆ์ (กรฺม + วาจา)
กรรมสิทธิ์ (กำ-มะ-สิด) ความเป็นเจ้าของทรัพย์สิน (กรฺม + สิทฺธิ)
กระษาปณ์, กษาปณ์ (-สาบ) เงินตราที่ทำด้วยโลหะ
กริยา คำที่แสดงอาการของนาม
กรีฑา กีฬาประเภทลู่และลาน
กฤษฎี (กฺริด-สะ-ดี) รูป
กษมา (กะ-สะ-มา) ความอดกลั้น, กล่าวคำขอโทษ
กษัตริย์ (กะ-สัด) พระเจ้าแผ่นดิน
กันยา นางงาม, สาวน้อย
กัลป์ ระยะเวลานานมาก
กัลปพฤกษ์ (กัน-ละ-ปะ-พรึก) ต้นไม้ที่เชื่อกันว่าให้ผลตามที่คิด
กัลปาวสาน (กัน-ละ-ปา-วะ-สาน) ที่สุดแห่งระยะแวลาอันยาวนาน (กลฺป + อวสาน)
กาญจนา (กาน-จะ-นา)ทอง
กานต์ เป็นที่รัก
กาพย์ คำร้อยกรองจำพวกหนึ่ง
กายกรรม (กาย-ยะ-กำ) การกระทำทางกาย (กาย + กรฺม)
กาลกิณี (กาละ-, กานละ) สิ่งที่อัปมงคล
กาลเทศะ (กา-ละ-เท-สะ) เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร
กาลี ชั่วร้าย, เสนียดจัญไร
กาสร (กา-สอน) ควาย
กำจร (กำ-จอน) ฟุ้งไปในอากาศ
กีรติ (กี-ระ-ติ) ชื่อเสียง, ความยกย่องนับถือ
กุลบุตร (กุล-ละ-บุด) ลูกชายผู้มีตระกูล
กุลสตรี (กุนละสัดตฺรี) หญิงผู้มีตระกูล
กุศล (-สน) สิ่งที่ดีที่ชอบ, บุญ
เกศ (เกด) ผม, หัว
เกษตร (กะ-เสด) ที่ดิน, ทุ่งนา, ไร่
เกษม (กะ-เสม) ความสุขสบาย, ความปลอดภัย
เกษียณ (กะ-เสียน) สิ้นไป
เกษียรสมุทร ทะเลน้ำนม (กฺษีร + สมุทร)
เกียรติ์ (เกียน) ชื่อเสียง, ความยกย่องนับถือ
โกเมน พลอยสีแดงเข้ม
โกรธ (โกฺรด) ขุ่นเคืองใจอย่างแรง ; ไม่พอใจมาก
โกศ (โกด) ที่ใส่กระดูก
โกศล (โก-สน) ฉลาด
คเชนทร์ (คะ-เชน) พญาช้าง (คช + อินฺทร)
คณาจารย์ คณะอาจารย์ (คณ + อาจารฺย)
คณิตศาสตร์ (คะ-นิด-ตะ-สาด) วิชาเกี่ยวกับการคำนวณ (คณิต + ศาสฺตฺรย)
ครรภ์ (คัน) ตั้งท้อง
คราส (คฺราด) กิน, จับ, ถือ
ครุฑ (คฺรุด) ชื่อของพญานกที่เป็นพาหนะของพระนารายณ์
คฤหบดี (คะ-รึ-หะ-บอ-ดี) คนที่มีฐานะดี
คฤหัสถ์ (คะรึหัด) ฆราวาส, ผู้ครองเรือน
คามภีร์ (คามพี) ลึกซึ้ง
คุปต์ รักษา, คุ้มครอง, ปกครอง
เคหสถาน (เคหะ-) บ้านเรือน
เคารพ (เคา-รบ) แสดงอาการนับถือ, ไม่ล่วงเกิน
โคตร (โคด) วงศ์ตระกูล, เผ่าพันธุ์, ต้นสกุล
โฆษก (โค-สก) ผู้ประกาศ, ผู้โฆษณา
โฆษณา (โคด-สะ-นา) ป่าวประกาศ
โฆษิต กึกก้อง, ป่าวร้อง
จงกรม (จงกฺรม) การทำสมาธิด้วยการเดิน
จตุร สี่
จรรยา (จัน-ยา) ความประพฤติที่ดี
จักร (จัก) อาวุธเป็นวงกลมมีแฉกโดยรอบ
จักรพรรดิ (จักกระพัด) พระราชาธิราช, ราชาแห่งราชา
* * * * *
ภาษาไทย-คำยืมจากภาษาจีน
ตอนนี้เอาคำที่เรายืมมาจากภาษาจีนมากให้ดูกัน
ก๊ก (พวก, หมู่, เมือง)
ก๋ง (ปู่)
กงเต๊ก (การทำบุญให้ผู้ตายของจีนมีการสวดมนต์และเผากระดาษที่เป็นของใช้ต่างๆ)
กวยจั๊บ (ก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ของจีน)
ก๋วยเตี๋ยว
กอเอี๊ยะ (ขี้ผึ้งปิดแผลของจีน)
กะหล่ำ
กังฟู (การต่อสู้ป้องกันตัวของจีน)
กุ๊น (เย็บหุ้มริมผ้า)
กุยช่าย (ผักชนิดหนึ่งนำมาผัดหรือทำขนม)
เก๊ (ของปลอม)
เก๋ (ดูดี)
เก๊ก (วางท่า ; ขับไล่)
เกาลัด
เกาเหลา (แกงจืด, กางเกงจีนขาสั้น, ก๋วยเตี๋ยวไม่ใส่เส้น, คนที่ไม่ถูกกัน)
เก้าอี้
เกี๊ยว
เกี๊ยะ (รองเท้าไม้ของจีน)
โก๋ (ชื่อขนมทำด้วยแป้งข้าวเหนียวผสมน้ำตาลทราย)
ขาก๊วย
ขิม
เข่ง (ภาชนะทำจากไม้ไผ่ สานมีรูปต่างๆ)
ง่วน (สนุกกับ, มกมุ่นกับ)
งิ้ว (ละครร้องของจีน)
จับกัง (กรรมกร)
จับฉ่าย (แกงที่ใส่ผักหลายชนิด)
เจ๊ (พี่สาว)
เจ, แจ (อาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์และผักที่มีกลิ่นฉุน)
เจ๊ง (ล้มเลิก, เสียหาย)
เจ๊า (หายกัน, เสมอกัน)
เจี๊ยบ (หวานจัด, มาก, ยิ่งนัก)
โจ๊ก (ข้าวต้มที่ต้มจนเละ)
ฉำฉา (ต้นก้ามปู)
เฉาก๊วย (ขนมคล้ายวุ้นสีดำกินกับน้ำตาลทรายแดง)
แฉ (ตีแผ่, เปิดเผย)
ชีช้ำ (เสียใจ)
ซวย (โชคไม่ดี)
ซ้อ, อาซ้อ (พี่สะใภ้)
ซาลาเปา
เซียน (ผู้วิเศษ, ผู้มีความชำนาญ)
เซียมซี (ใบทำนายโชคชะตา)
ต๋ง (เอาเงินไว้จากขาไพ่)
ตะหลิว
ตังเก
ตังฉ่าย (ผักดองเค็มใช้ใส่น้ำแกง, ก๋วยเตี๋ยว)
ตังโอ๋ (ชื่อของผํกชนิดหนึ่ง)
ตั๋ว (บัตรผ่าน)
ตุน (การเก็บหรือกัน)
ตุ๋น (ต้มด้วยไฟอ่อนๆเป็นเวลานาน)
ตุ๊ย (ชกต่อย)
เต้าเจี้ยว (ถั่วเหลืองหมักเ)
เต้าส่วน (ขนมหวานทำจากถั่วเขียวต้มราดกะทิ)
เต้าหู้
เต้าฮวย
เฮีย(พี่ชาย)
* * * * *
ก๊ก (พวก, หมู่, เมือง)
ก๋ง (ปู่)
กงเต๊ก (การทำบุญให้ผู้ตายของจีนมีการสวดมนต์และเผากระดาษที่เป็นของใช้ต่างๆ)
กวยจั๊บ (ก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ของจีน)
ก๋วยเตี๋ยว
กอเอี๊ยะ (ขี้ผึ้งปิดแผลของจีน)
กะหล่ำ
กังฟู (การต่อสู้ป้องกันตัวของจีน)
กุ๊น (เย็บหุ้มริมผ้า)
กุยช่าย (ผักชนิดหนึ่งนำมาผัดหรือทำขนม)
เก๊ (ของปลอม)
เก๋ (ดูดี)
เก๊ก (วางท่า ; ขับไล่)
เกาลัด
เกาเหลา (แกงจืด, กางเกงจีนขาสั้น, ก๋วยเตี๋ยวไม่ใส่เส้น, คนที่ไม่ถูกกัน)
เก้าอี้
เกี๊ยว
เกี๊ยะ (รองเท้าไม้ของจีน)
โก๋ (ชื่อขนมทำด้วยแป้งข้าวเหนียวผสมน้ำตาลทราย)
ขาก๊วย
ขิม
เข่ง (ภาชนะทำจากไม้ไผ่ สานมีรูปต่างๆ)
ง่วน (สนุกกับ, มกมุ่นกับ)
งิ้ว (ละครร้องของจีน)
จับกัง (กรรมกร)
จับฉ่าย (แกงที่ใส่ผักหลายชนิด)
เจ๊ (พี่สาว)
เจ, แจ (อาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์และผักที่มีกลิ่นฉุน)
เจ๊ง (ล้มเลิก, เสียหาย)
เจ๊า (หายกัน, เสมอกัน)
เจี๊ยบ (หวานจัด, มาก, ยิ่งนัก)
โจ๊ก (ข้าวต้มที่ต้มจนเละ)
ฉำฉา (ต้นก้ามปู)
เฉาก๊วย (ขนมคล้ายวุ้นสีดำกินกับน้ำตาลทรายแดง)
แฉ (ตีแผ่, เปิดเผย)
ชีช้ำ (เสียใจ)
ซวย (โชคไม่ดี)
ซ้อ, อาซ้อ (พี่สะใภ้)
ซาลาเปา
เซียน (ผู้วิเศษ, ผู้มีความชำนาญ)
เซียมซี (ใบทำนายโชคชะตา)
ต๋ง (เอาเงินไว้จากขาไพ่)
ตะหลิว
ตังเก
ตังฉ่าย (ผักดองเค็มใช้ใส่น้ำแกง, ก๋วยเตี๋ยว)
ตังโอ๋ (ชื่อของผํกชนิดหนึ่ง)
ตั๋ว (บัตรผ่าน)
ตุน (การเก็บหรือกัน)
ตุ๋น (ต้มด้วยไฟอ่อนๆเป็นเวลานาน)
ตุ๊ย (ชกต่อย)
เต้าเจี้ยว (ถั่วเหลืองหมักเ)
เต้าส่วน (ขนมหวานทำจากถั่วเขียวต้มราดกะทิ)
เต้าหู้
เต้าฮวย
เฮีย(พี่ชาย)
* * * * *
2 ก.ย. 2554
ภาษาไทยเสริม-คำที่มักเขียนผิด03
มาต่อกันในตอนที่ 3 ใน หมวดอักษร ภ - ฮ
** ภ **
ภคินี ภวังค์ ภวังค์ ภัณฑารักษ์ ภาคทัณฑ์ ภาคภูมิ
ภาพพจน์ ภาพยนตร์ ภาพยนตร์ ภารกิจ ภาวการณ์
ภุชงค์ ภูตผี ภูมิใจ ภูมิลำเนา ภูวไนย เภตรา
** ม **
มกุฎราชกุมาร(ใช้ ฎ ชฎา) มงกุฎ(ใช้ ฎ ชฎา) มณฑป (มน-ดบ)
มนเทียร มนเทียรบาล มรณภาพ มฤตยู มลทิน มหรรณพ
มหรสพ (มะ-หอ-ระ-สบ) มหัศจรรย์ มหาหิงคุ์ มเหสี
มไหศวรรย์ มะกะโรนี มัคคุเทศก์ มังสวิรัติ มัณฑนศิลป์
มัธยัสถ์ มัศยา, มัตสยา(ปลา) มัสตาร์ด มัสมั่น (อ่านว่า มัด-สะ-หมั่น)
มาตรการ มาตรฐาน มานุษยวิทยา มี่สั้ว มืดมน แมลงภู่
ไมยราบ (ชื่อต้นไม้) ไมล์ (หน่วยวัดระยะทาง)
** ย **
ยโส ย่อมเยา ยัติภังค์ ยากเข็ญ ยาเกร็ด (หมายถึง ตำรา)
ยานัตถุ์ ยาเสพติด ยีราฟ เยาว์วัย เยื่อใย ใย(เส้นบางๆ)
ใยแมงมุม ไยดี(ยินดี)
** ร **
รกชัฏ รณรงค์ รมณีย์ รสชาติ ร้องไห้ รอมชอม ระบบนิเวศ
ระเบงเซ็งแซ่ ระเห็จ ระเห็จ รักษาการ รังเกียจเดียดฉันท์
รังสิมันตุ์ รัชกาล รัญจวน รัศมี รากเหง้า ราชปะแตน ราดหน้า
ราพณาสูร ริบบิ้น รื่นรมย์ รู้เท่าไม่ถึงการณ์ รูปพรรณ
เรี่ยไร แร็กเกต แรเงา โรงเตี๊ยม โรงธารคำนัล (ท้องพระโรง)
โรมันคาทอลิก
** ฤ **
ฤษี, ฤๅษี
** ล **
ลดาวัลย์(ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง) ลมปราณ ลมหวน ล็อกเกต
ลอตเตอรี่ ละมุนละไม ลำไย ล่ำลา ลิดรอน ลิฟต์
เลือกสรร เลือดกบปาก โล่
** ว **
วงกต วงศ์วาน(ชื่อถนน) วงศาคณาญาติ วนิพก วอลเลย์บอล
วัคซีน วัณโรค วันทยหัตถ์ วันทยาวุธ วางก้าม (วางโต)
ว้าย (คำอุทาน) วายชนม์ (ตาย) วายปราณ วารดิถี
วิกฤตการณ์ (เหตุการวิกฤติ) วิ่งเปี้ยว วิ่งผลัด วิจารณ์
วิจารณญาณ วิญญาณ วิตถาร วิตามิน วินาที
วินาศกรรม วิบัติ วิปโยค วิเศษ(ยอดเยี่ยม)
วิเศษณ์ (คำขยายนามหรือกริยา) วิสาขบูชา วิหารคด
เวทมนตร์ เวนคืน เวียดนาม
** ศ **
ศรัทธา (หรือสัทธา) ศศิธร(ดวงจันทร์) ศัตรู ศิโรราบ ศิลป์, ศิลปะ
ศิลปกรรม ศิลปวัฒนธรรม ศิลปวัตถุ ศีรษะ ศึกษานิเทศก์
ศึกษานิเทศน์ โศกนาฏกรรม (ใช้ ฏ ปฏัก) โศกศัลย์
โศกเศร้า ไศล (เขาหิน)
** ส **
สกัด สกาว สเกต สดับ สติสัมปชัญญะ สถานการณ์
สถิต สนุกเกอร์ สบง สบาย สบู่ สไบ สปาเกตตี สมดุล
สมเพช สรรค์ (สร้าง, ทำให้เกิดขึ้น) สรรเพชญ สรรแสร้ง
สรรหา สร้างสรร สร้างสรรค์ สแลง(Slang) สวรรคต
สอบเชาวน์ สะกด สะกิด สะคราญ สะดวก สะเต๊ะ
สะพรึงกลัว สะพาน สะอาด สักการบูชา สักการบูชา
สังเกต สังเขป สังวร สังสรรค์ สัญชาตญาณ สัญญาณ
สัญลักษณ์ สันโดษ สับปลับ สับปะรด สัปเหร่อ สัพยอก
สัมภาษณ์ สัมภาษณ์ สัมมนา สาทร (ชื่อถนน) สาธารณชน
สาธารณประโยชน์ สาธารณสถาน สาธารณสุข สาบสูญ
สาบาน สาปแช่ง สาปสรร สายสิญจน์ สารทุกข์สุกดิบ
สารประโยชน์ สารภี(ชื่อไม้ต้น) สาระสำคัญ สารัตถประโยชน์
สารัตถะสำคัญ สำอาง สิงโต สีสัน สุกียากี้ สุคติ
สูติบัตร(ใบเกิด) เสกสรร เสน่ห์ เสบียง แสตมป์
แสลง(ไม่ถูกกับโรค) โสฬส
** ห **
หกคะเมน หงษ์ หงส์ หน้าปัดนาฬิกา หมาใน หมามุ่ย, หมามุ้ย
หยักศก หยากไย่ หยากไย่ หย่าร้าง หยิบหย่ง หลงใหล
หลุมพราง ห่วงใย หอมหวน หุ่นยนต์ เหงื่อกาฬ เหม็นสาบ
เหล็กใน(ของผึ้ง) เหลวไหล แหลกลาญ โหยหวน โหระพา
ไหม (จริงไหม) ไหหลำ
** อ **
องคชาต อนาทร อนุกาชาด อนุญาต อนุญาต อนุมัติ
อนุมาน อนุโลม อนุสาวรีย์ อเนกประสงค์ อเนจอนาถ
อบอวล อภินิหาร อภิรมย์ อภิเษก อลังการ อวสาน
อสงไขย อสุนีบาต อหังการ อหิวาตกโรค ออฟฟิศ
อะดรีนาลิน อะลุ่มอล่วย, อะลุ้มอล่วย อะลูมิเนียม
อะไหล่ อัญชัน อัฒจันทร์ อัตคัด อัตนัย อัตภาพ
อัธยาศัย อันธพาล อัปรีย์ อัมพร อัมพาต อัลตราไวโอเลต
อัศจรรย์ อัสดง อากัปกิริยา อากาศ อาคเนย์
อาฆาตมาดร้าย อาจิณ อาเจียน อาชีวศึกษา อานิสงส์
อาเพศ อารมณ์ อาระบิก อารักขา อารี อาวรณ์
อาวุธ อาสน์สงฆ์ อำนาจบาตรใหญ่ อำมหิต อินเดียนแดง
อินทผลัม อินทรธนู อินทรี(นก) อินทรีย์(ร่างกาย)
อินทรียวัตถุ อินฟราเรด อิริยาบถ อิเล็คตรอน
อิเล็คทรอนิกส์ อิสรภาพ อิสรเสรี อีสาน อุกกาบาต
อุดมการณ์ อุทธรณ์ อุทาหรณ์ อุบาทว์ อุปการคุณ
อุปมาอุปไมย อุปโลกน์ อุปัชฌาย์ อุโมงค์ เอกเขนก
เอกฉันท์ เอกซเรย์ แอลกอฮอล์ โอกาส ไอศกรีม
** ฮ **
ฮิปโปโปเตมัส ฮีเลียม เฮโมโกลบิน เฮอริเคน ไฮดรา
จบแล้วครับ
** ภ **
ภคินี ภวังค์ ภวังค์ ภัณฑารักษ์ ภาคทัณฑ์ ภาคภูมิ
ภาพพจน์ ภาพยนตร์ ภาพยนตร์ ภารกิจ ภาวการณ์
ภุชงค์ ภูตผี ภูมิใจ ภูมิลำเนา ภูวไนย เภตรา
** ม **
มกุฎราชกุมาร(ใช้ ฎ ชฎา) มงกุฎ(ใช้ ฎ ชฎา) มณฑป (มน-ดบ)
มนเทียร มนเทียรบาล มรณภาพ มฤตยู มลทิน มหรรณพ
มหรสพ (มะ-หอ-ระ-สบ) มหัศจรรย์ มหาหิงคุ์ มเหสี
มไหศวรรย์ มะกะโรนี มัคคุเทศก์ มังสวิรัติ มัณฑนศิลป์
มัธยัสถ์ มัศยา, มัตสยา(ปลา) มัสตาร์ด มัสมั่น (อ่านว่า มัด-สะ-หมั่น)
มาตรการ มาตรฐาน มานุษยวิทยา มี่สั้ว มืดมน แมลงภู่
ไมยราบ (ชื่อต้นไม้) ไมล์ (หน่วยวัดระยะทาง)
** ย **
ยโส ย่อมเยา ยัติภังค์ ยากเข็ญ ยาเกร็ด (หมายถึง ตำรา)
ยานัตถุ์ ยาเสพติด ยีราฟ เยาว์วัย เยื่อใย ใย(เส้นบางๆ)
ใยแมงมุม ไยดี(ยินดี)
** ร **
รกชัฏ รณรงค์ รมณีย์ รสชาติ ร้องไห้ รอมชอม ระบบนิเวศ
ระเบงเซ็งแซ่ ระเห็จ ระเห็จ รักษาการ รังเกียจเดียดฉันท์
รังสิมันตุ์ รัชกาล รัญจวน รัศมี รากเหง้า ราชปะแตน ราดหน้า
ราพณาสูร ริบบิ้น รื่นรมย์ รู้เท่าไม่ถึงการณ์ รูปพรรณ
เรี่ยไร แร็กเกต แรเงา โรงเตี๊ยม โรงธารคำนัล (ท้องพระโรง)
โรมันคาทอลิก
** ฤ **
ฤษี, ฤๅษี
** ล **
ลดาวัลย์(ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง) ลมปราณ ลมหวน ล็อกเกต
ลอตเตอรี่ ละมุนละไม ลำไย ล่ำลา ลิดรอน ลิฟต์
เลือกสรร เลือดกบปาก โล่
** ว **
วงกต วงศ์วาน(ชื่อถนน) วงศาคณาญาติ วนิพก วอลเลย์บอล
วัคซีน วัณโรค วันทยหัตถ์ วันทยาวุธ วางก้าม (วางโต)
ว้าย (คำอุทาน) วายชนม์ (ตาย) วายปราณ วารดิถี
วิกฤตการณ์ (เหตุการวิกฤติ) วิ่งเปี้ยว วิ่งผลัด วิจารณ์
วิจารณญาณ วิญญาณ วิตถาร วิตามิน วินาที
วินาศกรรม วิบัติ วิปโยค วิเศษ(ยอดเยี่ยม)
วิเศษณ์ (คำขยายนามหรือกริยา) วิสาขบูชา วิหารคด
เวทมนตร์ เวนคืน เวียดนาม
** ศ **
ศรัทธา (หรือสัทธา) ศศิธร(ดวงจันทร์) ศัตรู ศิโรราบ ศิลป์, ศิลปะ
ศิลปกรรม ศิลปวัฒนธรรม ศิลปวัตถุ ศีรษะ ศึกษานิเทศก์
ศึกษานิเทศน์ โศกนาฏกรรม (ใช้ ฏ ปฏัก) โศกศัลย์
โศกเศร้า ไศล (เขาหิน)
** ส **
สกัด สกาว สเกต สดับ สติสัมปชัญญะ สถานการณ์
สถิต สนุกเกอร์ สบง สบาย สบู่ สไบ สปาเกตตี สมดุล
สมเพช สรรค์ (สร้าง, ทำให้เกิดขึ้น) สรรเพชญ สรรแสร้ง
สรรหา สร้างสรร สร้างสรรค์ สแลง(Slang) สวรรคต
สอบเชาวน์ สะกด สะกิด สะคราญ สะดวก สะเต๊ะ
สะพรึงกลัว สะพาน สะอาด สักการบูชา สักการบูชา
สังเกต สังเขป สังวร สังสรรค์ สัญชาตญาณ สัญญาณ
สัญลักษณ์ สันโดษ สับปลับ สับปะรด สัปเหร่อ สัพยอก
สัมภาษณ์ สัมภาษณ์ สัมมนา สาทร (ชื่อถนน) สาธารณชน
สาธารณประโยชน์ สาธารณสถาน สาธารณสุข สาบสูญ
สาบาน สาปแช่ง สาปสรร สายสิญจน์ สารทุกข์สุกดิบ
สารประโยชน์ สารภี(ชื่อไม้ต้น) สาระสำคัญ สารัตถประโยชน์
สารัตถะสำคัญ สำอาง สิงโต สีสัน สุกียากี้ สุคติ
สูติบัตร(ใบเกิด) เสกสรร เสน่ห์ เสบียง แสตมป์
แสลง(ไม่ถูกกับโรค) โสฬส
** ห **
หกคะเมน หงษ์ หงส์ หน้าปัดนาฬิกา หมาใน หมามุ่ย, หมามุ้ย
หยักศก หยากไย่ หยากไย่ หย่าร้าง หยิบหย่ง หลงใหล
หลุมพราง ห่วงใย หอมหวน หุ่นยนต์ เหงื่อกาฬ เหม็นสาบ
เหล็กใน(ของผึ้ง) เหลวไหล แหลกลาญ โหยหวน โหระพา
ไหม (จริงไหม) ไหหลำ
** อ **
องคชาต อนาทร อนุกาชาด อนุญาต อนุญาต อนุมัติ
อนุมาน อนุโลม อนุสาวรีย์ อเนกประสงค์ อเนจอนาถ
อบอวล อภินิหาร อภิรมย์ อภิเษก อลังการ อวสาน
อสงไขย อสุนีบาต อหังการ อหิวาตกโรค ออฟฟิศ
อะดรีนาลิน อะลุ่มอล่วย, อะลุ้มอล่วย อะลูมิเนียม
อะไหล่ อัญชัน อัฒจันทร์ อัตคัด อัตนัย อัตภาพ
อัธยาศัย อันธพาล อัปรีย์ อัมพร อัมพาต อัลตราไวโอเลต
อัศจรรย์ อัสดง อากัปกิริยา อากาศ อาคเนย์
อาฆาตมาดร้าย อาจิณ อาเจียน อาชีวศึกษา อานิสงส์
อาเพศ อารมณ์ อาระบิก อารักขา อารี อาวรณ์
อาวุธ อาสน์สงฆ์ อำนาจบาตรใหญ่ อำมหิต อินเดียนแดง
อินทผลัม อินทรธนู อินทรี(นก) อินทรีย์(ร่างกาย)
อินทรียวัตถุ อินฟราเรด อิริยาบถ อิเล็คตรอน
อิเล็คทรอนิกส์ อิสรภาพ อิสรเสรี อีสาน อุกกาบาต
อุดมการณ์ อุทธรณ์ อุทาหรณ์ อุบาทว์ อุปการคุณ
อุปมาอุปไมย อุปโลกน์ อุปัชฌาย์ อุโมงค์ เอกเขนก
เอกฉันท์ เอกซเรย์ แอลกอฮอล์ โอกาส ไอศกรีม
** ฮ **
ฮิปโปโปเตมัส ฮีเลียม เฮโมโกลบิน เฮอริเคน ไฮดรา
จบแล้วครับ
ภาษาไทยเสริม-คำที่มักเขียนผิด02
มาต่อกันตอนที่ 2 เลยนะครับ
หมวดอักษร ด - ฟ
** ด **
ดอกจัน (เครื่องหมาย *) ดารดาษ ดาษดา ดำมะเมื่อม
ดำรง ดำริ (ดำ-หริ) ดุล (ไม่มี "ย์") ดุลการค้า
ดุลยพินิจ ดุลพินิจ ดุษฎีบัณฑิต (ปริญญาเอก)
เดินเหิน เดียดฉันท์ โดยดุษณี (ยอมรับแต่โดยดี)
ไดนาไมต์
** ต **
ตกล่องปล่องชิ้น ตงิด ตระเวน ตรัยตรึงศ์ ตราสัง
ตรีโกณ ตะกละตะกลาม ตะเกียกตะกาย ตะปู
ตะราง (ที่คุมขัง) ตะลึง ตักบาตร ตักษัย ตัณหา
ตัดพ้อ ตานขโมย ตาราง ตาลปัตร ตำรับ เต็นท์
ไต้ฝุ่น ไตรยางศ์ ไต้หวัน
** ถ **
ถนนลาดยาง (ลาด หมายถึง ปู, เท) ถนัดถนี่ ถ่วงดุล
ถั่วพู เถาวัลย์ แถลงการณ์ ไถ่ตัว
** ท **
ทดรอง(ออกเงินแทนไปก่อน) ทนทายาด ทมิฬ ทยอย
ทแยง ทแยงมุม ทระนง ทลาย(พัง) ทศพิศราชธรรม
ทศมาส ทอฟฟี่ ทะนง ทะนุถนอม ทะนุบำรุง
ทะลาย(ช่อผลของมะพร้าว) ทะเลสาบ ทักษิณ ทัพพี
ทำวัตร ทิฐิ ทิเบต ทีฆายุโก โหตุ (ทีฆายุ หมายถึง อายุยืนยาว)
ทุกรกิริยา(กิจที่ทำได้ยาก) ทุพภิกขภัย ทูต ทูนหัว
ทูลกระหม่อม เท่ เทคนิค เทคโนโลยี เทพนม เทเวศร์
เทอม เท้าความ เทิด แท็กซี่ โทรมกาย(เหงื่อ)
ไทร(ต้นไม้)
** ธ **
ธนาณัติ ธรรมะธัมโม ธรรมาสน์ ธัญญาหาร ธัญพืช
ธำมรงค์(แหวน) ธำรง ธุดงค์ ธุรกิจ
** น **
นกอินทรี นงเยาว์ นวลลออ นวัตกรรม นอต นะคะ
นักษัตร นัตถุ์ (ยานัตถุ์) นัยน์ตา นาที นานัปการ นานา
นานาจิตตัง นิทรรศการ นิเทศ นิมนต์ นิมิต นิเวศวิทยา
เนรมิต เนืองนิตย์ โน้ตเพลง
** บ **
บรเพ็ด บรรทัด บรรทัดฐาน บรรทุก บรรลุ บรรเลง
บรั่นดี บริจาค บล็อก บ่วงบาศ บอระเพ็ด บังกะโล
บังสุกุล บังเอิญ บัญญัติไตรยางศ์ บัณฑิต บัตรสนเท่ห์
บัลลังก์ บางลำพู บาดทะยัก บาตรพระ บาทบงสุ์ (บาด-ทะ-บง)
บาทหลวง บานเกล็ด บาสเกตบอล บำเหน็จ บิณฑบาต
บิดพลิ้ว บุคคล บุคลากร บุคลิก บุคลิกภาพ บุปผชาติ
บุษราคัม บูรณปฏิสังขรณ์ เบญจเพส เบญจมาศ
เบนซิน แบคทีเรีย แบดมินตัน โบนัส โบผูกผม
** ป **
ปฏิกิริยา ปฏิทิน ปฏิปักษ์ ปฏิพัทธ์ ปฏิสังขรณ์ ปฐมนิเทศ
ปณิธาน (คำกริยา แปลว่า ตั้งใจไว้) ปรนนิบัติ ปรมาณู
ปรสิต ปรองดอง ปรอท(ธาตุ) ประกายพรึก ประกาศิต
ประจัญบาน ประจันหน้า ประชาทัณฑ์ ประณต (กริยา = น้อมไหว้)
ประณม (การน้อมไหว้) ประณาม ประณิธาน (การตั้งความปรารถนา)
ประณีต ประดิดประดอย ประติมากรรม ประนม (ยกกระพุ่มมือ)
ประนีประนอม ประแป้ง ประพาส(เที่ยว) ประภาษ(พูด)
ประภาส(แสงสว่าง) ประเมิน ประสบการณ์ ประสูติ (ประ - สูด)
ประสูติการ (ประ – สู - ติ กาน = การคลอด)
ประสูติกาล (ประ – สู - ติ กาน =เวลาที่คลอด)
ประหลาด ประหัตประหาร ปรัมปรา(ปะ-รำ-ปะ-รา)
ปรัศนี ปรากฏ ปราณี (ยังมีชีวิต) ปรานี (เอ็นดู สงสาร)
ปรานีปราศรัย ปรารถนา (ปราด-ถะ-หนา) ปริมณฑล
ปล้นสะดม ปวารณา ปะแล่ม ปักษิน ปาฏิหาริย์
ปาติโมกข์ ปาร์เกต์ ปิกนิก ปิโตรเลียม ปีติ
ปุโรหิต เปอร์เซ็นต์ ไปรษณีย์
** ผ **
ผดุง ผรุสวาท ผลลัพธ์ ผลัดเปลี่ยน ผลัดผ้า ผลัดเวร
ผลานิสงส์ ผอบ(ผะ- อบ) ผัดผ่อน ผัดวันประกันพรุ่ง
ผัดหนี้ ผาสุก ผิดสำแลง ผีซ้ำด้ำพลอย ผุดลุกผุดนั่ง
ผูกพัน ผู้เยาว์ เผลอไผล เผอเรอ เผอิญ เผ่าพันธุ์
แผ่ซ่าน แผนการ แผลงฤทธิ์ ไผท
** ฝ **
ฝรั่งเศส ฝักฝ่าย(พวก, ข้าง) ฝักใฝ่ (เอาใจใส่, ผูกพัน)
ฝากครรภ์ ฝ้าฟาง ฝีดาษ (ไข้ทรพิษ) ฝึกปรือ ไฝ
** พ **
พงศ์พันธุ์ พยัก พยักพเยิด พยัคฆ์(เสือ) พยาน พยาบาท
พยุง พรรณนา (พัน-นะ-นา) พรหมจรรย์ พระชนมพรรษา
พราหมณ์ (พฺราม) พร่ำพลอด พลศึกษา พละกำลัง
พลาสติก พหูสูต พะแนง พะยอม (ต้นไม้ มีดอกสีขาว)
พะวักพะวน พะว้าพะวง พังทลาย พันทาง (ลูกผสมต่างสายพันธุ์)
พันธบัตร พัลวัน พัศดี พัสดุ พากย์(หนัง) พาณิชย์(การค้าขาย)
พานิช(พ่อค้า) พาหุรัด พิณพาทย์ พิบูล พิพากษ์ พิพาท
พิราบ(นกชนิดหนึ่ง) พิโรธ พิลาป (คร่ำครวญ) พิศวง
พิศวาส พิสดาร พิสมัย พึมพำ พุดตาน (ดอกไม้ชนิดหนึ่ง)
พุทธชาด(ดอกไม้ชนิดหนึ่ง) พู่กัน พู่ระหง เพชฌฆาต
เพชร เพริศพริ้ง เพิ่มพูน เพียบพร้อม แพทยศาสตร์
โพชฌงค์ โพนทะนา ไพฑูรย์
** ฟ **
ฟลุก ฟังก์ชัน ฟ่าฟาง ฟิสิกส์ ไฟแช็ก
โปรดติดตาม.....ในตอนต่อไป
หมวดอักษร ด - ฟ
** ด **
ดอกจัน (เครื่องหมาย *) ดารดาษ ดาษดา ดำมะเมื่อม
ดำรง ดำริ (ดำ-หริ) ดุล (ไม่มี "ย์") ดุลการค้า
ดุลยพินิจ ดุลพินิจ ดุษฎีบัณฑิต (ปริญญาเอก)
เดินเหิน เดียดฉันท์ โดยดุษณี (ยอมรับแต่โดยดี)
ไดนาไมต์
** ต **
ตกล่องปล่องชิ้น ตงิด ตระเวน ตรัยตรึงศ์ ตราสัง
ตรีโกณ ตะกละตะกลาม ตะเกียกตะกาย ตะปู
ตะราง (ที่คุมขัง) ตะลึง ตักบาตร ตักษัย ตัณหา
ตัดพ้อ ตานขโมย ตาราง ตาลปัตร ตำรับ เต็นท์
ไต้ฝุ่น ไตรยางศ์ ไต้หวัน
** ถ **
ถนนลาดยาง (ลาด หมายถึง ปู, เท) ถนัดถนี่ ถ่วงดุล
ถั่วพู เถาวัลย์ แถลงการณ์ ไถ่ตัว
** ท **
ทดรอง(ออกเงินแทนไปก่อน) ทนทายาด ทมิฬ ทยอย
ทแยง ทแยงมุม ทระนง ทลาย(พัง) ทศพิศราชธรรม
ทศมาส ทอฟฟี่ ทะนง ทะนุถนอม ทะนุบำรุง
ทะลาย(ช่อผลของมะพร้าว) ทะเลสาบ ทักษิณ ทัพพี
ทำวัตร ทิฐิ ทิเบต ทีฆายุโก โหตุ (ทีฆายุ หมายถึง อายุยืนยาว)
ทุกรกิริยา(กิจที่ทำได้ยาก) ทุพภิกขภัย ทูต ทูนหัว
ทูลกระหม่อม เท่ เทคนิค เทคโนโลยี เทพนม เทเวศร์
เทอม เท้าความ เทิด แท็กซี่ โทรมกาย(เหงื่อ)
ไทร(ต้นไม้)
** ธ **
ธนาณัติ ธรรมะธัมโม ธรรมาสน์ ธัญญาหาร ธัญพืช
ธำมรงค์(แหวน) ธำรง ธุดงค์ ธุรกิจ
** น **
นกอินทรี นงเยาว์ นวลลออ นวัตกรรม นอต นะคะ
นักษัตร นัตถุ์ (ยานัตถุ์) นัยน์ตา นาที นานัปการ นานา
นานาจิตตัง นิทรรศการ นิเทศ นิมนต์ นิมิต นิเวศวิทยา
เนรมิต เนืองนิตย์ โน้ตเพลง
** บ **
บรเพ็ด บรรทัด บรรทัดฐาน บรรทุก บรรลุ บรรเลง
บรั่นดี บริจาค บล็อก บ่วงบาศ บอระเพ็ด บังกะโล
บังสุกุล บังเอิญ บัญญัติไตรยางศ์ บัณฑิต บัตรสนเท่ห์
บัลลังก์ บางลำพู บาดทะยัก บาตรพระ บาทบงสุ์ (บาด-ทะ-บง)
บาทหลวง บานเกล็ด บาสเกตบอล บำเหน็จ บิณฑบาต
บิดพลิ้ว บุคคล บุคลากร บุคลิก บุคลิกภาพ บุปผชาติ
บุษราคัม บูรณปฏิสังขรณ์ เบญจเพส เบญจมาศ
เบนซิน แบคทีเรีย แบดมินตัน โบนัส โบผูกผม
** ป **
ปฏิกิริยา ปฏิทิน ปฏิปักษ์ ปฏิพัทธ์ ปฏิสังขรณ์ ปฐมนิเทศ
ปณิธาน (คำกริยา แปลว่า ตั้งใจไว้) ปรนนิบัติ ปรมาณู
ปรสิต ปรองดอง ปรอท(ธาตุ) ประกายพรึก ประกาศิต
ประจัญบาน ประจันหน้า ประชาทัณฑ์ ประณต (กริยา = น้อมไหว้)
ประณม (การน้อมไหว้) ประณาม ประณิธาน (การตั้งความปรารถนา)
ประณีต ประดิดประดอย ประติมากรรม ประนม (ยกกระพุ่มมือ)
ประนีประนอม ประแป้ง ประพาส(เที่ยว) ประภาษ(พูด)
ประภาส(แสงสว่าง) ประเมิน ประสบการณ์ ประสูติ (ประ - สูด)
ประสูติการ (ประ – สู - ติ กาน = การคลอด)
ประสูติกาล (ประ – สู - ติ กาน =เวลาที่คลอด)
ประหลาด ประหัตประหาร ปรัมปรา(ปะ-รำ-ปะ-รา)
ปรัศนี ปรากฏ ปราณี (ยังมีชีวิต) ปรานี (เอ็นดู สงสาร)
ปรานีปราศรัย ปรารถนา (ปราด-ถะ-หนา) ปริมณฑล
ปล้นสะดม ปวารณา ปะแล่ม ปักษิน ปาฏิหาริย์
ปาติโมกข์ ปาร์เกต์ ปิกนิก ปิโตรเลียม ปีติ
ปุโรหิต เปอร์เซ็นต์ ไปรษณีย์
** ผ **
ผดุง ผรุสวาท ผลลัพธ์ ผลัดเปลี่ยน ผลัดผ้า ผลัดเวร
ผลานิสงส์ ผอบ(ผะ- อบ) ผัดผ่อน ผัดวันประกันพรุ่ง
ผัดหนี้ ผาสุก ผิดสำแลง ผีซ้ำด้ำพลอย ผุดลุกผุดนั่ง
ผูกพัน ผู้เยาว์ เผลอไผล เผอเรอ เผอิญ เผ่าพันธุ์
แผ่ซ่าน แผนการ แผลงฤทธิ์ ไผท
** ฝ **
ฝรั่งเศส ฝักฝ่าย(พวก, ข้าง) ฝักใฝ่ (เอาใจใส่, ผูกพัน)
ฝากครรภ์ ฝ้าฟาง ฝีดาษ (ไข้ทรพิษ) ฝึกปรือ ไฝ
** พ **
พงศ์พันธุ์ พยัก พยักพเยิด พยัคฆ์(เสือ) พยาน พยาบาท
พยุง พรรณนา (พัน-นะ-นา) พรหมจรรย์ พระชนมพรรษา
พราหมณ์ (พฺราม) พร่ำพลอด พลศึกษา พละกำลัง
พลาสติก พหูสูต พะแนง พะยอม (ต้นไม้ มีดอกสีขาว)
พะวักพะวน พะว้าพะวง พังทลาย พันทาง (ลูกผสมต่างสายพันธุ์)
พันธบัตร พัลวัน พัศดี พัสดุ พากย์(หนัง) พาณิชย์(การค้าขาย)
พานิช(พ่อค้า) พาหุรัด พิณพาทย์ พิบูล พิพากษ์ พิพาท
พิราบ(นกชนิดหนึ่ง) พิโรธ พิลาป (คร่ำครวญ) พิศวง
พิศวาส พิสดาร พิสมัย พึมพำ พุดตาน (ดอกไม้ชนิดหนึ่ง)
พุทธชาด(ดอกไม้ชนิดหนึ่ง) พู่กัน พู่ระหง เพชฌฆาต
เพชร เพริศพริ้ง เพิ่มพูน เพียบพร้อม แพทยศาสตร์
โพชฌงค์ โพนทะนา ไพฑูรย์
** ฟ **
ฟลุก ฟังก์ชัน ฟ่าฟาง ฟิสิกส์ ไฟแช็ก
โปรดติดตาม.....ในตอนต่อไป
ภาษาไทยเสริม-คำที่มักเขียนผิด
วันนี้ครูรวบรวมคำที่เรามักจะเขียนกันผิดๆ มาใก้ดูกัน
แต่คำที่นำมาให้ดูเป็นคำที่เขียนถูกแล้ว.. พวกเราจะไม่สับสนกัน
คำไหนที่เขียนผิดก็ลอกเอาออกไปดู...ไปท่องด้วยนะครับ
ในตอนนี้จะเป็นหมวดอักษร ก - ฐ
** ก **
กงเกวียนกำเกวียน กงสุล
กฎ (กฎ ทุกอย่าง ใช้ ฎ ชฎา ยกเว้น ปรากฏ ใช้ ฏ ปฏัก)
กฎเกณฑ์ ก้นปล่อง กบฏ กบาล กรรณ์(หู) กระตือรือร้น
กระทะ กระเท่เร่ กระเพาะ กระแหนะกระแหน
กริยา (คำที่ใช้บอกอาการท่าทาง)
กรีฑา (กีฬาประเภทหนึ่ง)
กรีธา (เคลื่อนกระบวน เช่น กรีธาทัพ)
กล้วยบวชชี กษัตริย์ กเฬวราก(ซากศพ) กอปร(อ่านว่า "กอบ")
กะทัดรัด กะทันหัน กะทิ กะเทย กะพริบ กะเพรา
กะละมัง กะลาสี กะโหลก กังวล กังวาน กัณฐ์(คอ)
กัมปนาท กากบาท กาเฟอีน การุญ ,การุณย์
กาลเทศะ กาลเวลา กาแล็กซี กำนัน(ผู้ดูแล) กำนัล(ให้ของด้วยความนับถือ)
กำมะลอ กำมะหยี่ กำราบ(กำ - หราบ) กำเหน็จ กิจจะลักษณะ
กิตติคุณ กิตติมศักดิ์ ("กิด-ติ-มะ-สัก") กินนร (กิน-นอน)
กินรี (กิน-นะ-รี) กิริยา (อาการ การกระทำ เช่น ปฏิกิริยา)
กุฎี, กุฏิ (กุด-ติ) กุยช่าย เกณฑ์ทหาร เกม เกร็ดความรู้
เกล็ดปลา เกลือสินเธาว์ เกษมศานต์ เกษมสันต์
เกษียณอายุ เกษียรสมุทร (ทะเลน้ำน้ำนมที่อยู่ของพระรายณ์)
เกสร เกียรติ (เกียด) เกียรติ์ (เกียน เช่น รามเกียรติ์)
แก๊ง แกงบวด แก๊ส
** ข **
ขมีขมัน ขมุกขมัว ขวนขวาย ขะมักเขม้น ขะมุกขะมอม
ขันที ขู่เข็ญ เขม็ดแขม่ โขยกเขยก โขยง ไข่มุก
** ค **
คทา คนธรรพ์ คมสัน ครองราชย์ ครองราชสมบัติ
คริสตกาล คริสตจักร คริสต์ทศวรรษ คริสต์ศตวรรษ
คริสต์ศักราช คริสต์ศาสนา ครุภัณฑ์ ครุภัณฑ์
ครุศาสตร์ คฤหาสน์ คลาคล่ำ คลินิก ค็อกเทล
ค้อน คอนเสิร์ต คอมมิวนิสต์ คะนอง คะมำ
คะยั้นคะยอ คัมภีร์ คารวะ คำนวณ คำสดุดี
คุกกี้ ครุฑ ครุภัณฑ์ ครุศึกษา คลิก เค้ก เคเบิล
เคหสถาน เคาน์เตอร์ แค็ตตาล็อก แคบหมู
แคลเซียม โคตร โครงการ โควตา ใคร่ครวญ
** ฆ **
ฆราวาส ฆ้อง
ฆาตกร (ฆาต แปลว่า ฆ่า)
ฆาตกรรม
** ง **
งบดุล งูสวัด
** จ **
จงกรม (การฝึกสมาธิ) จระเข้ (สัตว์) จะเข้ (เครื่องดนตรีไทย)
จลาจล จลนศาสตร์ จอมเวท จะงอย จะละเม็ด
จักจั่น จักร จักรพรรดิ จักรยานยนต์ จักรวรรดิ
จักสาน (เครื่องใช้ที่ทำด้วยมือ) จาระไน จาระบี
จ้าละหวั่น จำนง จำวัด (นอน ใช้กับพระ) จิตรกร
จิตรลดา จิปาถะ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เจตจำนง เจ้าอาวาส เจียระไน โจทก์(ผู้ฟ้องร้อง)
โจทย์(ปัญหา) โจษจัน
** ฉ **
ฉกรรจ์ ฉบับ ฉะนั้น ฉะนี้ ฉันญาติ ("ฉัน" ในที่นี้หมายถึง เสมือน)
ฉันท์ (ความพอใจ)
** ช **
ชมดชม้อย ชมพู (สี) ชมพู่ (ผลไม้) ช็อกโกแลต
ชอุ่ม ชะนี ชะมด ชะลอ ชักเย่อ ชัชวาล ชันสูตร
ชีพิตักษัย (ตาย ใช้กับหม่อมเจ้า) ชีวประวัติ
เชาว์(เร็ว) เชาวน์(ไหวพริบ) เชิ้ต (เสื้อ)
** ซ **
ซาลาเปา ซีดเผือด เซ็นชื่อ (จากคำว่า sign) เซนติเมตร
เซลล์ ไซ(จับปลา)
** ฌ **
ฌาน ฌาปนกิจ
** ญ **
ญวน
** ฐ **
ฐานันดร ฐิติ
แล้วเอาไว้ต่อกันตอนต่อไป....ครับ
แต่คำที่นำมาให้ดูเป็นคำที่เขียนถูกแล้ว.. พวกเราจะไม่สับสนกัน
คำไหนที่เขียนผิดก็ลอกเอาออกไปดู...ไปท่องด้วยนะครับ
ในตอนนี้จะเป็นหมวดอักษร ก - ฐ
** ก **
กงเกวียนกำเกวียน กงสุล
กฎ (กฎ ทุกอย่าง ใช้ ฎ ชฎา ยกเว้น ปรากฏ ใช้ ฏ ปฏัก)
กฎเกณฑ์ ก้นปล่อง กบฏ กบาล กรรณ์(หู) กระตือรือร้น
กระทะ กระเท่เร่ กระเพาะ กระแหนะกระแหน
กริยา (คำที่ใช้บอกอาการท่าทาง)
กรีฑา (กีฬาประเภทหนึ่ง)
กรีธา (เคลื่อนกระบวน เช่น กรีธาทัพ)
กล้วยบวชชี กษัตริย์ กเฬวราก(ซากศพ) กอปร(อ่านว่า "กอบ")
กะทัดรัด กะทันหัน กะทิ กะเทย กะพริบ กะเพรา
กะละมัง กะลาสี กะโหลก กังวล กังวาน กัณฐ์(คอ)
กัมปนาท กากบาท กาเฟอีน การุญ ,การุณย์
กาลเทศะ กาลเวลา กาแล็กซี กำนัน(ผู้ดูแล) กำนัล(ให้ของด้วยความนับถือ)
กำมะลอ กำมะหยี่ กำราบ(กำ - หราบ) กำเหน็จ กิจจะลักษณะ
กิตติคุณ กิตติมศักดิ์ ("กิด-ติ-มะ-สัก") กินนร (กิน-นอน)
กินรี (กิน-นะ-รี) กิริยา (อาการ การกระทำ เช่น ปฏิกิริยา)
กุฎี, กุฏิ (กุด-ติ) กุยช่าย เกณฑ์ทหาร เกม เกร็ดความรู้
เกล็ดปลา เกลือสินเธาว์ เกษมศานต์ เกษมสันต์
เกษียณอายุ เกษียรสมุทร (ทะเลน้ำน้ำนมที่อยู่ของพระรายณ์)
เกสร เกียรติ (เกียด) เกียรติ์ (เกียน เช่น รามเกียรติ์)
แก๊ง แกงบวด แก๊ส
** ข **
ขมีขมัน ขมุกขมัว ขวนขวาย ขะมักเขม้น ขะมุกขะมอม
ขันที ขู่เข็ญ เขม็ดแขม่ โขยกเขยก โขยง ไข่มุก
** ค **
คทา คนธรรพ์ คมสัน ครองราชย์ ครองราชสมบัติ
คริสตกาล คริสตจักร คริสต์ทศวรรษ คริสต์ศตวรรษ
คริสต์ศักราช คริสต์ศาสนา ครุภัณฑ์ ครุภัณฑ์
ครุศาสตร์ คฤหาสน์ คลาคล่ำ คลินิก ค็อกเทล
ค้อน คอนเสิร์ต คอมมิวนิสต์ คะนอง คะมำ
คะยั้นคะยอ คัมภีร์ คารวะ คำนวณ คำสดุดี
คุกกี้ ครุฑ ครุภัณฑ์ ครุศึกษา คลิก เค้ก เคเบิล
เคหสถาน เคาน์เตอร์ แค็ตตาล็อก แคบหมู
แคลเซียม โคตร โครงการ โควตา ใคร่ครวญ
** ฆ **
ฆราวาส ฆ้อง
ฆาตกร (ฆาต แปลว่า ฆ่า)
ฆาตกรรม
** ง **
งบดุล งูสวัด
** จ **
จงกรม (การฝึกสมาธิ) จระเข้ (สัตว์) จะเข้ (เครื่องดนตรีไทย)
จลาจล จลนศาสตร์ จอมเวท จะงอย จะละเม็ด
จักจั่น จักร จักรพรรดิ จักรยานยนต์ จักรวรรดิ
จักสาน (เครื่องใช้ที่ทำด้วยมือ) จาระไน จาระบี
จ้าละหวั่น จำนง จำวัด (นอน ใช้กับพระ) จิตรกร
จิตรลดา จิปาถะ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เจตจำนง เจ้าอาวาส เจียระไน โจทก์(ผู้ฟ้องร้อง)
โจทย์(ปัญหา) โจษจัน
** ฉ **
ฉกรรจ์ ฉบับ ฉะนั้น ฉะนี้ ฉันญาติ ("ฉัน" ในที่นี้หมายถึง เสมือน)
ฉันท์ (ความพอใจ)
** ช **
ชมดชม้อย ชมพู (สี) ชมพู่ (ผลไม้) ช็อกโกแลต
ชอุ่ม ชะนี ชะมด ชะลอ ชักเย่อ ชัชวาล ชันสูตร
ชีพิตักษัย (ตาย ใช้กับหม่อมเจ้า) ชีวประวัติ
เชาว์(เร็ว) เชาวน์(ไหวพริบ) เชิ้ต (เสื้อ)
** ซ **
ซาลาเปา ซีดเผือด เซ็นชื่อ (จากคำว่า sign) เซนติเมตร
เซลล์ ไซ(จับปลา)
** ฌ **
ฌาน ฌาปนกิจ
** ญ **
ญวน
** ฐ **
ฐานันดร ฐิติ
แล้วเอาไว้ต่อกันตอนต่อไป....ครับ
12 ส.ค. 2554
ภาษาอังกฤษเสริม-01
วันนี้มาดูเนื้อเสริมในวิชาภาษาอังกฤษกันบ้างใช้ได้ทั้งม.ต้น
และม.ปลายเพราะจะเป็นการแปลภาษาอังกฤษให้พวกเราได้
อ่านกัน จะได้ช่วยเสริมประสบการณ์ในการอ่านและแปลได้อ่าน
หมายเหตุ
อ่านไม่ออกก็คัดลอกประโยคไปให้ Google อ่านให้ก็ฟังได้
ให้ดูวิธีการในหัวข้อก่อนๆได้ ที่ครูเขียนแนะนำให้แล้ว
แต่ถ้าอ่านไม่ออกจริงๆ ก็พยายามจำรูประโยคและความหมาย
ไปก่อนก็ได้หรือจำคำศัพท์ได้บ้างก็ยังดี
พร้อมแล้วมาเริ่มกันเลย....
ประโยคแบบถาม-ตอบ
Who is at school on Sunday?
ใครอยู่โรงเรียนในวันอาทิตย์
Janitor is at school on Sunday.
ภารโรงอยู่ที่โรงเรียนวันอาทิตย์
Where is your niece from?
หลาวสาวของคุณมาจากที่ไหน
My niece is from England.
หลาวสาวของฉันมาจากประเทศอังกฤษ
Where is the book?
หนังสือเล่มนั้นอยู่ที่ไหน
The blue books are in the box.
หนังสือสีฟ้านั้นอยู่ในกล่อง
When is his birthday?
เมื่อไหร่ถึงจะเป็นวันเกิดของเขา
His birthday is on June 4th.
วันเกิดของเขาคือ 4 มิถุนายน
Why are they in the garden?
ทำไมพวกเขาไปอยู่ที่สวน
They are relaxing in the garden.
พวกเขากำลังพักผ่อนอยู่ในสวน
How long is he in the meeting?
เขาเข้าประชุมมานานแค่ไหนแล้ว
He is in the meeting for three hours.
เขาเข้าประชุมมา 3 ชั่วโมงแล้ว
Who does she go with every weekend?
ใครที่เธอไปด้วยทุกๆสุดสัปดาห์
She goes with her aunt every weekend.
เธอไปกับป้าของเธอทุกๆสุดสัปดาห์
Who usually does she play with?
ปกติเธอเล่นกับใคร?
She plays with her friends.
เธอเล่นกับเพื่อนๆของเธอ
ชอบ-ไม่ชอบ อย่าลืมบอกกันบ้างครับ
ขอชื่อ นามสกุล ระดับ ชื่อศรช ด้วยครับ
และม.ปลายเพราะจะเป็นการแปลภาษาอังกฤษให้พวกเราได้
อ่านกัน จะได้ช่วยเสริมประสบการณ์ในการอ่านและแปลได้อ่าน
หมายเหตุ
อ่านไม่ออกก็คัดลอกประโยคไปให้ Google อ่านให้ก็ฟังได้
ให้ดูวิธีการในหัวข้อก่อนๆได้ ที่ครูเขียนแนะนำให้แล้ว
แต่ถ้าอ่านไม่ออกจริงๆ ก็พยายามจำรูประโยคและความหมาย
ไปก่อนก็ได้หรือจำคำศัพท์ได้บ้างก็ยังดี
พร้อมแล้วมาเริ่มกันเลย....
ประโยคแบบถาม-ตอบ
Who is at school on Sunday?
ใครอยู่โรงเรียนในวันอาทิตย์
Janitor is at school on Sunday.
ภารโรงอยู่ที่โรงเรียนวันอาทิตย์
Where is your niece from?
หลาวสาวของคุณมาจากที่ไหน
My niece is from England.
หลาวสาวของฉันมาจากประเทศอังกฤษ
Where is the book?
หนังสือเล่มนั้นอยู่ที่ไหน
The blue books are in the box.
หนังสือสีฟ้านั้นอยู่ในกล่อง
When is his birthday?
เมื่อไหร่ถึงจะเป็นวันเกิดของเขา
His birthday is on June 4th.
วันเกิดของเขาคือ 4 มิถุนายน
Why are they in the garden?
ทำไมพวกเขาไปอยู่ที่สวน
They are relaxing in the garden.
พวกเขากำลังพักผ่อนอยู่ในสวน
How long is he in the meeting?
เขาเข้าประชุมมานานแค่ไหนแล้ว
He is in the meeting for three hours.
เขาเข้าประชุมมา 3 ชั่วโมงแล้ว
Who does she go with every weekend?
ใครที่เธอไปด้วยทุกๆสุดสัปดาห์
She goes with her aunt every weekend.
เธอไปกับป้าของเธอทุกๆสุดสัปดาห์
Who usually does she play with?
ปกติเธอเล่นกับใคร?
She plays with her friends.
เธอเล่นกับเพื่อนๆของเธอ
ชอบ-ไม่ชอบ อย่าลืมบอกกันบ้างครับ
ขอชื่อ นามสกุล ระดับ ชื่อศรช ด้วยครับ
9 ส.ค. 2554
วิธีการอ่านหนังสือ
สำหรับในตอนนี้จะนำเรื่องของวิธีการอ่านหนังสือเรียน ให้กับพวกเรา
เอาไว้เป็นแนวทางในการเรียน และการเตรียมตัวสอบ
สำหรับวิชาที่สามารถอ่านเองได้(ที่หนังสือเป็นเนื้อหาภาษาไทย)
1. ต้องสร้างแรงจูงใจในการอ่านแต่ละครั้งว่า ตัวเองจะอ่านหนังสือเรียนไปทำไม
คำตอบเช่น อยากรู้อยากเรียน, อยากสอบผ่าน, อยากเก่งกว่านี้ ฯลฯ
แล้วแต่จะคิดหาเหตุผลดีๆให้ตัวเอง
2. ดูสารบัญของหนังสือที่จะอ่านว่าเนื้อหาอะไรบ้างที่ต้องอ่านแล้วจึงเปิด
เนื้อหาที่ต้องการอ่าน
3. เมื่ออ่านเข้าไปอ่านในเนื้อหา พยายามจดจำและทำความเข้าใจกับ
คำจำกัดหมายต่างๆ คำสำคัญในแต่ละหัวข้อหรือรายละเอียดอื่นๆ
ถ้าทำบันทึกย่อ(Short Note) ลงในสมุดเล่มเล็กไปด้วยก็ยิ่งดี พยายาม
อ่านให้ได้ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย
4. ปิดหนังสือแล้วลองพูดเอามาด้วยตัวเองว่าได้อ่านอะไรไปบ้าง ไม่จำเป็น
ตัองเหมือนหนังสือทั้งหมด เอาให้พอรู้เรื่องก็ใช้ได้
5. ถ้าเนื้อหาสำคัญมีมากให้แบ่งอ่านเป็นตอนๆ
6. ต้องพิจารณาว่าเนื้อหาตอนไหนที่ไม่สำคัญที่เราสามารถข้ามได้หรืออ่านผ่านๆได้
7. ถ้ามีคนช่วยอ่านให้ฟังหรือพลัดกันอ่านจะจำได้ง่ายขึ้น
8. อย่าอ่านหนังสือวิชาเดียวนานเกินไป เพราะอาจทำให้สับสน ให้อ่านหลายวิชา
แต่พอสมควร
9. หาเวลามาแลกเปลี่ยนความรู้ในกลุ่มเพื่อน
10. ส่วนที่ไม่เข้าใจให้จดคำถามแล้วถามครู หรือ ฝากคำถามไว้ที่เว็บ
ที่ทำไว้ให้เพราะสิ่งที่คุณถามก็มีอีกหลายคนที่อยากรู้คำตอบเช่นกัน
หรือเข้าอินเตอร์หาข้อมูลเพิ่มเติม
11. ที่สำคัญที่สุด คือ หาเวลาและแบ่งเวลาให้ดีที่จะอ่านหนังสือ
*** ส่วนนักศึกษาที่ไม่มีหนังสือให้ขอยืมหนังสือจากเพื่อนไปก่อน
หรือสลับหนังสือกับเพื่อนอ่าน
*** ขอให้บอกกับตัวเองเสมอว่า เราทำได้ ไม่มีอะไรเกินความสามารถ
ขอให้นักศึกษาทุกคนลองนำวิธีการนี้ไปใช้ดู ครูเอาใจช่วยครับ...
* * * * *
เอาไว้เป็นแนวทางในการเรียน และการเตรียมตัวสอบ
สำหรับวิชาที่สามารถอ่านเองได้(ที่หนังสือเป็นเนื้อหาภาษาไทย)
1. ต้องสร้างแรงจูงใจในการอ่านแต่ละครั้งว่า ตัวเองจะอ่านหนังสือเรียนไปทำไม
คำตอบเช่น อยากรู้อยากเรียน, อยากสอบผ่าน, อยากเก่งกว่านี้ ฯลฯ
แล้วแต่จะคิดหาเหตุผลดีๆให้ตัวเอง
2. ดูสารบัญของหนังสือที่จะอ่านว่าเนื้อหาอะไรบ้างที่ต้องอ่านแล้วจึงเปิด
เนื้อหาที่ต้องการอ่าน
3. เมื่ออ่านเข้าไปอ่านในเนื้อหา พยายามจดจำและทำความเข้าใจกับ
คำจำกัดหมายต่างๆ คำสำคัญในแต่ละหัวข้อหรือรายละเอียดอื่นๆ
ถ้าทำบันทึกย่อ(Short Note) ลงในสมุดเล่มเล็กไปด้วยก็ยิ่งดี พยายาม
อ่านให้ได้ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย
4. ปิดหนังสือแล้วลองพูดเอามาด้วยตัวเองว่าได้อ่านอะไรไปบ้าง ไม่จำเป็น
ตัองเหมือนหนังสือทั้งหมด เอาให้พอรู้เรื่องก็ใช้ได้
5. ถ้าเนื้อหาสำคัญมีมากให้แบ่งอ่านเป็นตอนๆ
6. ต้องพิจารณาว่าเนื้อหาตอนไหนที่ไม่สำคัญที่เราสามารถข้ามได้หรืออ่านผ่านๆได้
7. ถ้ามีคนช่วยอ่านให้ฟังหรือพลัดกันอ่านจะจำได้ง่ายขึ้น
8. อย่าอ่านหนังสือวิชาเดียวนานเกินไป เพราะอาจทำให้สับสน ให้อ่านหลายวิชา
แต่พอสมควร
9. หาเวลามาแลกเปลี่ยนความรู้ในกลุ่มเพื่อน
10. ส่วนที่ไม่เข้าใจให้จดคำถามแล้วถามครู หรือ ฝากคำถามไว้ที่เว็บ
ที่ทำไว้ให้เพราะสิ่งที่คุณถามก็มีอีกหลายคนที่อยากรู้คำตอบเช่นกัน
หรือเข้าอินเตอร์หาข้อมูลเพิ่มเติม
11. ที่สำคัญที่สุด คือ หาเวลาและแบ่งเวลาให้ดีที่จะอ่านหนังสือ
*** ส่วนนักศึกษาที่ไม่มีหนังสือให้ขอยืมหนังสือจากเพื่อนไปก่อน
หรือสลับหนังสือกับเพื่อนอ่าน
*** ขอให้บอกกับตัวเองเสมอว่า เราทำได้ ไม่มีอะไรเกินความสามารถ
ขอให้นักศึกษาทุกคนลองนำวิธีการนี้ไปใช้ดู ครูเอาใจช่วยครับ...
* * * * *
29 ก.ค. 2554
คำศัพท์ทางด้านการบริหาร
ในหนังสือแบบเรียนวิชาพัฒนาอาชีพฯ ใช้คำหลายคำที่น่าสนใจ
อยู่หลายคำ วันนี้เลยจะคำเหล่านั้นมาขยายความให้เข้าใจมากขึ้นกัน
วิสัยทัศน์ (VISION) วิสัยทัศน์ หมายถึง การมองภาพในอนาคตของผู้นำขององค์กร
(หรือพนังงานก็ได้) และนำมากำหนดเป็นจุดหมายปลายทางที่เชื่อมโยง
กับภารกิจ ค่านิยม และความเชื่อเข้าด้วยกัน เพื่อมุ่งไปสู่จุดหมายที่ต้องการ
วิสัยทัศน์ (VISION) เกิดจาก
ภาพของอนาคตที่มองเห็น (IMAGE) + การกระทำ (ACTION)
ความสำคัญ
1. เป็นตัวกำหนดทิศทางที่จะดำเนินงานขององค์กร อย่างจุดหมายที่ชัดเจน
2. ช่วยให้ทุกคนในองค์กรรู้ว่า แต่ละคนนั้นมีความสำคัญต่อการไปสู่จุดหมาย
และรู้ว่าจะทำอะไร (What) ทำไมต้องทำ (Why) ทำอย่างไร (How)
และทำเมื่อใด (When)
3. ช่วยกระตุ้นให้ทุกคนมีความรู้สึกน่าสนใจ เกิดมุ่งมั่นปฏิบัติงานด้วย
ความเต็มใจ และทำงานด้วยความทุ่มเทเพื่อคุณภาพของผลงาน
4. เป็นตัวกำหนดมาตรฐานขององค์กรและสังคม
****
พันธกิจ (Mission)
พันธกิจ คือ จุดมุ่งหมายพื้นฐานซึ่งแสดงเหตุผลหรืออธิบายว่า
ทำไมองค์กรจึงถือกำเนิดขึ้นมาหรือดำรงอยู่ เป็นหลักการที่ใช้
เพื่อเป็นแนวทางในการตัดสินใจ กำหนดเป้าหมาย วัตถุประสงค์
และยุทธศาสตร์ เราจะใช้ คำว่า ภารกิจหรือปณิธาน แทน พันธกิจ ก็ได้
*******
เป้าประสงค์
เป้าประสงค์ คือ สภาพความสำเร็จของการดำเนินงานในขั้นสุดท้าย
ของแต่ละยุทธศาสตร์ ที่กำหนดตามช่วงเวลาเช่น 3 ปี 5 ปี เป็นต้น
การกำหนดเป้าประสงค์ในระยะยาว (Long term objective)
ก็อาจจะมีการกำหนดสภาพความสำเร็จของการดำเนินงานในแต่ละปีร่วม
ก็ได้
เป้าหมาย (Goal)
เป้าหมาย คือการบอกถึงสิ่งที่องค์กรปรารถนาให้เกิดขึ้นในอนาคต
และพยายามทำเพื่อบรรลุถึงสิ่งนั้น โดยมีการกำหนดที่ชัดเจน กระชับ
ตรงจุด และสามารรถวัดผลได้
*******
กลยุทธ์ (Strategic)
1. กลยุทธ์ คือ แนวทางในการทำงานที่ทำให้บรรลุเป้าหมาย
2. กลยุทธ์ คือ วิธีการในการแข่งขันที่จะทำให้สามารถเอาชนะคู่แข่งได้
การนำแนวคิดการบริหารเชิงกลยุทธ์มาใช้นั้น มีองค์ประกอบที่สำคัญ
3 ประการได้แก่
1) การวิเคราะห์ (Strategic Analysis)
2) การจัดทำ (Strategic Formulation)
3) การปฏิบัติ (Strategic Implementation)
*******
การวางแผนกลยุทธ์ การวางแผนกลยุทธ์เป็นการะบวนการกำหนดเป้าหมายระยะยาว
ขององค์การ (Long Range Goals) การเลือกวิถีทาง (Means) เพื่อให้
บรรลุจุดหมายนั้น
การวางแผนกลยุทธ์เป็นกระบวนการ ที่ประกอบด้วย
1) วิเคราะห์สภาพแวดล้อม
2) ระบุธรรมชาติขององค์การ
3) กำหนดจุดหมายและ
4) จำแนก ประเมิน และเลือกแนวการปฏิบัติสำหรับองค์การ
*******
SWOT Analysis
เป็นวิธีการในการประเมินสภาพแวดล้อมทั้งภายในและภายนอก
องค์กร เพื่อให้ทราบถึง จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาสและอุปสรรค และ
ใช้เป็นเครื่องมือหนึ่งในการหาจุดยืนขององค์กร และเพื่อ
การกำหนดกลยุทธ์ขององค์กร โดยเป็นคำย่อของคำ 4 คำคือ
S (Strength) คือ การวิเคราะห์หาจุดแข็งหรือข้อได้เปรียบ
W (Weakness) คือ การวิเคราะห์หาจุดอ่อนหรือข้อด้อย
O (Opportunity) คือ การวิเคราะห์โอกาส
T (Threat) คือ การวิเคราะห์ปัญหาที่จะเกิดขึ้น
*******
อยู่หลายคำ วันนี้เลยจะคำเหล่านั้นมาขยายความให้เข้าใจมากขึ้นกัน
วิสัยทัศน์ (VISION) วิสัยทัศน์ หมายถึง การมองภาพในอนาคตของผู้นำขององค์กร
(หรือพนังงานก็ได้) และนำมากำหนดเป็นจุดหมายปลายทางที่เชื่อมโยง
กับภารกิจ ค่านิยม และความเชื่อเข้าด้วยกัน เพื่อมุ่งไปสู่จุดหมายที่ต้องการ
วิสัยทัศน์ (VISION) เกิดจาก
ภาพของอนาคตที่มองเห็น (IMAGE) + การกระทำ (ACTION)
ความสำคัญ
1. เป็นตัวกำหนดทิศทางที่จะดำเนินงานขององค์กร อย่างจุดหมายที่ชัดเจน
2. ช่วยให้ทุกคนในองค์กรรู้ว่า แต่ละคนนั้นมีความสำคัญต่อการไปสู่จุดหมาย
และรู้ว่าจะทำอะไร (What) ทำไมต้องทำ (Why) ทำอย่างไร (How)
และทำเมื่อใด (When)
3. ช่วยกระตุ้นให้ทุกคนมีความรู้สึกน่าสนใจ เกิดมุ่งมั่นปฏิบัติงานด้วย
ความเต็มใจ และทำงานด้วยความทุ่มเทเพื่อคุณภาพของผลงาน
4. เป็นตัวกำหนดมาตรฐานขององค์กรและสังคม
****
พันธกิจ (Mission)
พันธกิจ คือ จุดมุ่งหมายพื้นฐานซึ่งแสดงเหตุผลหรืออธิบายว่า
ทำไมองค์กรจึงถือกำเนิดขึ้นมาหรือดำรงอยู่ เป็นหลักการที่ใช้
เพื่อเป็นแนวทางในการตัดสินใจ กำหนดเป้าหมาย วัตถุประสงค์
และยุทธศาสตร์ เราจะใช้ คำว่า ภารกิจหรือปณิธาน แทน พันธกิจ ก็ได้
*******
เป้าประสงค์
เป้าประสงค์ คือ สภาพความสำเร็จของการดำเนินงานในขั้นสุดท้าย
ของแต่ละยุทธศาสตร์ ที่กำหนดตามช่วงเวลาเช่น 3 ปี 5 ปี เป็นต้น
การกำหนดเป้าประสงค์ในระยะยาว (Long term objective)
ก็อาจจะมีการกำหนดสภาพความสำเร็จของการดำเนินงานในแต่ละปีร่วม
ก็ได้
เป้าหมาย (Goal)
เป้าหมาย คือการบอกถึงสิ่งที่องค์กรปรารถนาให้เกิดขึ้นในอนาคต
และพยายามทำเพื่อบรรลุถึงสิ่งนั้น โดยมีการกำหนดที่ชัดเจน กระชับ
ตรงจุด และสามารรถวัดผลได้
*******
กลยุทธ์ (Strategic)
1. กลยุทธ์ คือ แนวทางในการทำงานที่ทำให้บรรลุเป้าหมาย
2. กลยุทธ์ คือ วิธีการในการแข่งขันที่จะทำให้สามารถเอาชนะคู่แข่งได้
การนำแนวคิดการบริหารเชิงกลยุทธ์มาใช้นั้น มีองค์ประกอบที่สำคัญ
3 ประการได้แก่
1) การวิเคราะห์ (Strategic Analysis)
2) การจัดทำ (Strategic Formulation)
3) การปฏิบัติ (Strategic Implementation)
*******
การวางแผนกลยุทธ์ การวางแผนกลยุทธ์เป็นการะบวนการกำหนดเป้าหมายระยะยาว
ขององค์การ (Long Range Goals) การเลือกวิถีทาง (Means) เพื่อให้
บรรลุจุดหมายนั้น
การวางแผนกลยุทธ์เป็นกระบวนการ ที่ประกอบด้วย
1) วิเคราะห์สภาพแวดล้อม
2) ระบุธรรมชาติขององค์การ
3) กำหนดจุดหมายและ
4) จำแนก ประเมิน และเลือกแนวการปฏิบัติสำหรับองค์การ
*******
SWOT Analysis
เป็นวิธีการในการประเมินสภาพแวดล้อมทั้งภายในและภายนอก
องค์กร เพื่อให้ทราบถึง จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาสและอุปสรรค และ
ใช้เป็นเครื่องมือหนึ่งในการหาจุดยืนขององค์กร และเพื่อ
การกำหนดกลยุทธ์ขององค์กร โดยเป็นคำย่อของคำ 4 คำคือ
S (Strength) คือ การวิเคราะห์หาจุดแข็งหรือข้อได้เปรียบ
W (Weakness) คือ การวิเคราะห์หาจุดอ่อนหรือข้อด้อย
O (Opportunity) คือ การวิเคราะห์โอกาส
T (Threat) คือ การวิเคราะห์ปัญหาที่จะเกิดขึ้น
*******
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)